اثر بخشي آموزش فلسفه به كودكان بر صلاحيت هاي اخلاقي دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر گرگان

اين پژوهش به مطالعه اثربخشي آموزش فلسفه به كودكان بر صلاحيت هاي اخلاقي دانش آموزان دختر متوسطه شهرگرگان مي باشد. روش پژوهش نيمه آزمايشي مي باشد كه از طرح پيش آزمون-پس آزمون با دو گروه كنترل و آزمايش استفاده شد. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانش آموزان دختر مشغول به تحصيل در دوره متوسطه شهرگرگان در سال تحصيلي 1399-1398 است كه 30 نفر در گروه آزمايش و 30 نفر در گروه كنترل به صورت تصادفي قرار گرفتند. گروه آزمايش به مدت 12 جلسه 1.5 ساعته هفتگي (90 دقيقه) آموزش ديدند. به منظور جمع آوري داده ها، از پرسشنامه سنجش صلاحيت هاي اخلاقي مارتين و آستين (Martin Austin 2010) استفاده شد. روايي و پايايي پرسشنامه به ترتيب با استناد به نظرات كارشناسان و ضريب آلفاي كرونباخ (879.0) تأييد شد. تحليل داده ها با استفاده از روش كوواريانس (ANCOVA) در نرم افزار SPSS (ويرايش 21) انجام شد. يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه اجراي برنامه آموزش فلسفه به كودكان بر صلاحيت اخلاقي دانش آموزان با اندازه اثر 0.911 تأثير مثبت و معني دار دارد (585.763=F؛ 0.05 p). يافته هاي پژوهش همچنين حاكي از تأثير مثبت و معني دار اجراي اين برنامه بر هشت مؤلّفه صلاحيت اخلاقي در بين دانش آموزان مي باشد.در نتيجه مي توان بيان كرد كه استفاده از برنامه هاي غيرمستقيم از قبيل فلسفه براي كودكان باعث ارتقاء صلاحيت هاي اخلاقي در بين دانش آموزان مي گردد.