اثربخشي برنامه فلسفه براي كودكان مبتني بر رويكرد يادگيري تلفيقي بر تفكر انتقادي دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي برنامه فلسفه براي كودكان مبتني بر رويكرد يادگيري تلفيقي اشاره به تركيب روش هاي تدريس معمول سنتي در قالب چهره به چهره با تجهيزات مبتني بر كاربرد فناوري دارد.هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي برنامه فلسفه براي كودكان مبتني بر رويكرد يادگيري تلفيقي بر تفكر انتقادي دانش آموزان دختر دوره دوم ابتدايي بود. روش نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون _ پس آزمون با گروه كنترل مورد استفاده قرار گرفت. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان دختر دوره دوم ابتدايي بود كه در سال تحصيلي 1401-1400 در يكي از مدارس دولتي شهر تهران مشغول به تحصيل بودند. با استفاده از نمونه گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي منطقه 14 انتخاب سپس مدرسه ابتدايي دخترانه ابوذرغفاري انتخاب شد و از جامعه آماري 40 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در گروه آزمايش (20 نفر) و كنترل (2 نفر) جايگماري شدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه تفكر انتقادي واتسون و گلاسر (1994) بود. گروه آزمايش طي 11 جلسه مورد مداخله آموزشي قرار گرفت و گروه كنترل اين مداخله را دريافت نكرد. در بخش آنلاين از پلتفرم مودل و در بخش آفلاين از چندرسانه‌اي ها و پويانمايي‌هاي آموزشي استفاده شد. به‌منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از روش‌هاي آماري در دو سطح توصيفي (شاخص‌هاي مركزي و پراكندگي) و استنباطي (تحليل كوواريانس) استفاده شد. يافته‌ها حاكي از آن بود كه پس از تعديل نمرات پيش آزمون، بين گروه آزمايش و كنترل در متغيرهاي تفكر انتقادي تفاوت معني داري وجود دارد (0.05 P). يافته‌ها نشان داد اجراي برنامه فلسفه براي كودكان مبتني بر رويكرد يادگيري تلفيقي بيشترين تأثير را بر مؤلفه شناسايي مفروضات سپس مؤلفه استنتاج و پس‌ازآن مؤلفه ارزشيابي دلايل و مؤلفه استنباط و كمترين تأثير را بر مؤلفه تعبيرو تفسير داشته است.اجراي برنامه فلسفه براي كودكان مبتني بر رويكرد يادگيري تلفيقي، مي‌تواند به عنوان ابزار مداخله‌اي مناسب جهت بهبود مؤلفه‌هاي تفكر انتقادي دانش آموزان دوره دوم ابتدايي مورد استفاده قرار گيرد.