اثربخشي آموزش تفكرمراقبتي بر به‌زيستي دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي

پژوهش حاضر آموزش تفكر مراقبتي واثربخشي آن بر به‌زيستي دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي را بررسي كرده است. اين پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري (دو ماه بعد) با گروه كنترل بين 120 نفر از دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي در سال تحصيلي 99-1398 در شهرهاي تهران، ورامين انجام شد. دانش‌آموزان با روش نمونه‌گيري تصادفي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در دو گروه 60نفره مداخله و كنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش، نسخه كوتاه پرسش‌نامه توانمندي‌ها و فضيلت‌هاي منش نوجوان و پرسش‌نامه تفكر مراقبتي هدايتي بود. آموزش تفكر مراقبتي در 15 جلسه 90دقيقه‌اي به‌صورت آنلاين براي گروه مداخله برگزار شد.گروه كنترل آموزشي دريافت نكردند. تحليل داده‌ها با آزمون تحليل كوواريانس چند‌متغيره و آزمون تعقيبي بونفروني صورت گرفت. آموزش تفكر مراقبتي باعث افزايش معني‌دار ميانگين نمرات متغيرهاي تفكر مراقبتي و به‌زيستي و مولفه‌هاي آن‌ها در گروه مداخله شد (0.001 p) در مقايسه زوجي، بين مراحل پيش‌آزمون-پس‌آزمون و پيش‌آزمون-پيگيري تفاوت معني‌داري وجود داشت (0.001 p)، در حالي كه بين مراحل پس‌آزمون- پيگيري تفاوت معني‌داري مشاهده نشد (0.05 p). آموزش تفكر مراقبتي باعث ارتقاي بهزيستي و تمام مؤلفه‌هاي آن در دانش‌آموزان پايه ششم ابتدايي مي‌شود.