واكاوي فرايند بين‌نسلي ادغام فرهنگي مهاجران افغانستاني در جامعه ايران: يك مطالعه داده‌بنياد

ايران در چهار دهه گذشته ميزبان مهاجران خارجي، عمدتا افغانستاني و عراقي بوده است. ادغام فرهنگي فرايندي است كه مهاجران دانش و استاندارهاي فرهنگي را براي تعامل با جامعه ميزبان به‌دست مي‌آورند و درنتيجه اين فرآيند، انگيزه‌هاي آنان براي ادغام تسهيل مي‌گردد. هدف اين مقاله، كندوكاو فرايند ادغام فرهنگي در بين مهاجران افغانستاني نسل اول و دوم در ايران است. پژوهش در چارچوب رويكرد برساخت‌گرا و روش تحقيق كيفي داده‌بنياد اجرا شده است. شيوه نمونه‌گيري هدفمند و گلوله برفي بوده و با 45 نفر مشاركت‌كننده مصاحبه نيمه‌ساختاريافته بعمل آمده است. داده‌هاي به دست آمده از مصاحبه در سه سطح كدگذاري اوليه، متمركز و نظري مورد تحليل قرار گرفت. در نهايت 10 مقوله اصلي از تحليل داده‌ها كشف شد كه عبارت است از: شگفت‌زدگي اوليه، شناخت، همانندي، اُخت شدن، همگرايي، دنبال كردن ارزش‌هاي مبدأ، تمايل به حفظ ارزش‌هاي مقصد محوريت زبان و مقاومت فرهنگي ميزبان. مقوله هسته پژوهش اين‌هماني فرهنگي كشف شد كه 9 مقوله ديگر را تحت پوشش خود قرار مي‌دهد. بر اساس نتايج تحقيق، همسان‌سازي (جذب) فرهنگي در بين مهاجران در يك فرايند بين‌نسلي شكل گرفته است.