تحليل محتواي پيام هاي در خانه بمانيم؛ نگاهي به مسئوليت اجتماعي در بحران كرونا

بحران كرونا با ابعاد گسترده خود جامعه ايران را همچون ساير جوامع در تنگناهاي مهلك كمتر شناخته‌ و تجربه‌شده‌اي گرفتار كرد. پژوهش حاضر مي‌كوشد با تحليل محتواي پيام‌هاي در خانه بمانيم دريابد پيام‌ها به عنوان ابزاري ارتباطي، حاوي چه ويژگيهاي فرهنگي اجتماعي بوده و براي القاي كدام پيام به مخاطب بكاررفته‌اند؟ كرونا با چه ويژگي‌هايي معرفي شده؟ پيام‌ها، مسئوليت اجتماعي افراد را چه مي‌دانند؟ و در نشان دادن موضوع خطر و ترغيب مخاطبان به اتخاذ عملكرد مسئولانه در قبال آن چگونه بوده‌اند؟در فاصله زماني پنج ماه، كليه پيام‌ها با موضوع مذكور گردآوري و در مجموع ۱۰۶پيام به شيوه تمام شماري مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها نشان مي‌دهد پيام‌ها حول دال مركزي ماندن در خانه بعنوان مهمترين شيوه مقابله، آرايش يافته‌اند. سهم مضامين رعايت بهداشت در پيام‌هاي نوشتاري و نيز تصويري بسيار اندك است. نيمي از پيام‌ها در القاي ابعاد واقعي خطر، تصويري از كرونا نشان نداده و به پيام نوشتاري بسنده كرده‌اند. به فاصله‌گيري فيزيكي به ويژه درخصوص اعضاي مسن و نيز در معرض آسيب خانواده اشاره نشده و مسئوليت اجتماعي ترويج شده تنها در موارد معدودي ماندن در خانه دانسته شده است. لذا پيام‌ها در بازنمايي خطر و بالتبع ترغيب كنشگران به درك عقلاني وضعيت و تصميم‌گيري مبتني بر استقلال فكري و مسئوليت اجتماعي مشترك چندان موفق نبوده‌ و نتوانسته‌اند مخاطبان را از سردرگمي در بزنگاه‌هاي كنش و يا تقليد و پيروي از ديگري رهانيده، بهره‌گيري از توانايي ارزيابي و داوري عقلاني مبتني بر مسئوليت اجتماعي اخلاقي را در اين خصوص ترويج سازند.