امكان ‌سنجي ارائه خدمات مرجع ديجيتالي مشاركتي در كتابخانه‌هاي مركزي دانشگاه‌هاي سطح يك ايران

هدف: امكان سنجي ارائه خدمات مرجع ديجيتالي مشاركتي در كتابخانه هاي مركزي دانشگاه هاي سطح يك ايران. روش‌شناسي: اين پژوهش ازنظر هدف، كاربردي و ازنظر ماهيت، توصيفي پيمايشي است. جامعه پژوهش شامل مديران (13 مدير از 13 كتابخانه مركزي) و كتابداران مرجع (42 كتابدار مرجع از 13 كتابخانه مركزي)، كتابخانه‌هاي مركزي دانشگاه‌هاي سطح يك كشور (13 كتابخانه) بود. ابزار گردآوري داده‌ها نيز دو پرسشنامه محقق‌‌ساخته براي مديران و كتابداران بود. در پژوهش حاضر به‌منظور بررسي روايي، پرسشنامه آماده‌شده در اختيار 9 نفر از اساتيد و متخصصان رشته علم اطلاعات و دانش‌شناسي قرار گرفت. همچنين براي روايي پرسشنامه از شاخص كا.ام.اُ استفاده شد كه مقدار آن براي پرسشنامه مديران 0.93 و براي پرسشنامه كتابداران 0.90 به دست آمد، درنتيجه هر دو پرسشنامه از روايي مناسب برخوردار بود. براي اندازه‌گيري پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده شد. مقدار آلفاي كرونباخ براي پرسشنامه مديران 0.76 و براي پرسشنامه كتابداران 0.79 برآورد گرديد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌هاي پژوهش از نرم‌افزار آماري اس‌‌پي‌اس‌اس استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد ميانگين كلي به‌دست‌آمده براي ميزان آشنايي كتابداران كتابخانه‌هاي مركزي دانشگاه‌هاي سطح يك كشور با مهارت‌هاي موردنياز براي ارائه خدمات مرجع ديجيتالي 3.53 بود كه اين مقدار از حد متوسط كمي بيشتر است. همچنين اين كتابخانه‌ها برخي از تجهيزات سخت‌افزاري و نرم‌افزاري لازم جهت ارائه خدمات مرجع ديجيتالي مشاركتي را در اختيار ندارند. ميزان پوشش منابع اطلاعاتي الكترونيكي نيز در شرايط مطلوبي قرار داشت. همچنين بررسي‌هاي انجام‌شده نشان داد كتابخانه‌هاي مركزي دانشگاه‌هاي سطح يك كشور ازلحاظ بودجه مشكلاتي در حد متوسط دارند.نتيجه: نتايج حاصل از تجزيه‌وتحليل داده‌ها نشان داد توانايي‌هاي كنوني كتابخانه‌هاي موردمطالعه براي ارائه خدمات مرجع ديجيتالي مشاركتي در حد متوسط است.