تأثير عوامل فردي و سازماني با نگرش و قصد اشتراك دانش و نقش آن ‌ها در ارتباطات علمي: مطالعه موردي اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه‌هاي غرب كشور

مقدمه: اشتراك دانش و ارتباطات علمي در خلأ اتفاق نمي‌افتد. به نظر مي‌رسد اشتراك دانش و ارتباطات علمي تحت تأثير عوامل فردي و سازماني قرار دارند كه نقش مهمي در بقاي دانشگاه دارند. از اين رو هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير عوامل فردي و سازماني با نگرش و قصد به اشتراك دانش و نقش آن‌ها در ارتباطات علمي در بين اعضاي هيئت‌علمي دانشگاه‌هاي غرب كشور و ارائه مدل با استفاده از معادلات ساختاري است.روش‌شناسي: روش پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي و از نوع پيمايشي ـ تحليلي بود. حجم نمونه برابر با 270 نفر تعيين شد. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه بود. به‌منظور تعيين پايايي پرسشنامه، از آزمون كرونباخ استفاده شد. نتايج اين آزمون با 41 سؤال، مقدار 0.745 به ‌دست آمد كه از پايايي مناسبي برخوردار بود. براي تحليل داده‌ها از آماره توصيفي، رگرسيون چندگانه و مدل‌يابي معادلات ساختاري و از نرم‌افزار اس‌پي‌اس‌اس نسخه 23 و آموس استفاده گرديد.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد متغير اعتماد از طريق نگرش به اشتراك دانش و متغير هنجار ذهني از طريق قصد اشتراك دانش بر ارتباطات علمي اثر گذاشتند. متغير فرهنگ‌سازماني و نظام پاداش از طريق نگرش به اشتراك دانش و فرهنگ‌سازماني فقط از طريق قصد اشتراك دانش بر ارتباطات علمي اثر گذاشتند. متغير هنجارهاي ذهني علاوه بر اينكه به‌صورت غيرمستقيم بر ارتباطات علمي اثر گذاشت به‌طور مستقيم نيز بر ارتباطات علمي داراي تأثير بود. همچنين يافته‌ها نشان داد بيشترين اثر رگرسيوني مربوط به متغير اعتماد (0.394) بر روي نگرش به اشتراك دانش بود. از طرفي، نگرش به اشتراك دانش (0.114) كمترين اثر رگرسيوني بر ارتباطات علمي داشت.نتيجه: به‌طور كلي نتايج پژوهش نشان داد اعتماد، فرهنگ‌سازماني و نظام پاداش با ميانجي‌گري نگرش به اشتراك دانش و قصد اشتراك دانش بر ارتباطات علمي تأثير دارند. همچنين اين عوامل عناصري مهمي در تعيين شيوه‌هاي اشتراك دانش در آموزش عالي هستند. بنابراين نقش اين عوامل در توسعه ارتباطات علمي با حفظ نقش واسطه‌اي اشتراك‌ دانش انكارناپذير است.