مقايسه اثربخشي آموزش فرزندپروري رفتاري به مادران با آموزش مهارت‌هاي اجتماعي به كودكان بر تنظيم هيجاني و علائم رفتاري اختلال نافرماني مقابله‌اي در دانش آموزان پسر پايه چهارم دبستان

اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي آموزش فرزندپروري رفتاري به مادران با آموزش مهارت‌هاي اجتماعي به كودكان بر تنظيم هيجاني و علائم رفتاري اختلال نافرماني مقابله‌اي در كودكان صورت گرفت. روش اين پژوهش نيمه آزمايشي و از جمله طرح‌هاي پيش آزمون-پس آزمون با دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل دانش آموزان پسر پايه چهارم دبستان و مادران آنها بود كه در بازه زماني مرداد و شهريور ۱۳۹۹ به كلينيك‌هاي روان‌شناسي منطقه ۵ تهران مراجعه كرده بودند. از جامعه مذكور، تعداد ۵۰ نفر از كودكان داراي اختلال نافرماني مقابله‌اي كه معيارهاي ورود به پژوهش را داشتند انتخاب و ۴۵ نفر از آنها بر اساس جدول مورگان به روش نمونه گيري هدفمند در سه گروه ۱۵ نفره گمارش شدند. جلسات گروه آزمايش ۱۲ جلسه ۹۰ دقيقه‌اي بود كه در يكي از آنها، مهارت‌هاي اجتماعي به كودكان آموزش داده شد و در گروه ديگر، مادران كودكان تحت آموزش فرزندپروري رفتاري قرار گرفتند و گروه كنترل تا پايان اين تحقيق، مداخله‌اي دريافت نكرد. به منظور سنجش شركت كنندگان از معيارهاي DSM 5 براي تشخيص اختلال نافرماني مقابله‌اي و پرسشنامه‌هاي تنظيم هيجان (Shields Cicchetti, 1997) و سياهه رفتاري كودك (Achenbach, 1991) استفاده شد. به منظور تحليل داده‌ها، از تحليل كوواريانس و آزمون سيداك استفاده گرديد. يافته‌ها نشان داد هر دو روش درمان براي تنظيم هيجاني و علائم رفتاري كودكان داراي اختلال نافرماني مقابله‌اي اثربخش بوده است (P 0/05)، اما تفاوت معناداري بين اين دو روش براي متغيرهاي پژوهش و ابعاد آنها مشاهده نشد (P 0/05).