مقايسه اثربخشي شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و درمان راه‌حل‌محور كوتاه‌مدت بر كيفيت زندگي و تاب‌آوري نوجوانان دختر مبتلا به بيماري قلبي

پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و درمان راه‌حل‌محور كوتاه‌مدت بر كيفيت زندگي و تاب‌آوري نوجوانان دختر مبتلا به بيماري قلبي صورت گرفت. روش پژوهش، نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه آماري را دانش‌آموزان دختر مبتلا به بيماري قلبي دوره متوسطه دوم مدارس شهر جلفا در سال‌تحصيلي 1400-1399 تشكيل دادند. 45 نفر با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب، و به‌صورت تصادفي در سه گروه قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). گروه‌هاي آزمايشي، درمان مختص گروه خود را به‌ترتيب در 8 و 6 جلسه دريافت كردند. گروه كنترل درماني دريافت نكرد. ابزارهاي اندازه‌گيري، پرسشنامه‌هاي كيفيت زندگي و تاب‌آوري كانر و ديويدسون بودند. داده‌ها توسط آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان داد كه شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و درمان راه‌حل‌محور كوتاه‌مدت در مقايسه با گروه كنترل، كيفيت زندگي و تاب‌آوري نوجوانان دختر مبتلا به بيماري قلبي را در پس‌آزمون افزايش داد. در مرحله پي گيري، اثر اين دو درمان بر كيفيت زندگي و تاب‌آوري ماندگار بود. تأثير شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و درمان راه‌حل‌محور كوتاه‌مدت بر كيفيت زندگي و تاب‌آوري بيماران قلبي در مراحل پس‌آزمون و پي گيري يكسان بود. به‌نظر مي‌رسد شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي و درمان راه‌حل‌محور كوتاه‌مدت مي‌توانند سبب افزايش پذيرش بيماري در بيماران قلبي شوند، از اين‏رو احتمالاً مي‏توانند راهبرد درماني مفيدي براي ارتقاي وضعيت رواني بيماران قلبي تلقي شوند.