مقايسه رابطه طرحواره هاي ناسازگار اوليه با بهزيستي روان شناختي و نقش ميانجي گر راهبرد هاي تنظيم شناختي هيجان در نوجوانان با و بدون سابقه طلاق والدين

هدف پژوهش حاضر بررسي مقايسه اي رابطه طرحواره هاي ناسازگار اوليه با بهزيستي روانشناختي و نقش ميانجيگر راهبرد هاي تنظيم شناختي هيجان در دو گروه نوجوانان با و بدون سابقه طلاق است. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و براساس هدف كاربردي است. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي نوجوانان دختر دوره متوسطه دوم در شهر تهران در سال تحصيلي 1400-1401 بودند. 240 نفر دانش آموز با استفاده از نمونه گيري تصادفي خوشه اي، براي تكميل پرسشنامه ها انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه طرحواره كودكان ريجكبوار و دبو (SIC)، پرسشنامه راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و كرايج (CERQ) و مقياس بهزيستي روانشناختي ريف (RSPWB) بود. براي تحليل داده‌ها از روش مدل‌يابي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته ها نشان داد رابطه طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه با بهزيستي روانشناختي منفي و معنادار است. همچنين، رابطه طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه با راهبردهاي مثبت تنظيم شناختي هيجان منفي و معنادار است و رابطه طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه با راهبردهاي منفي تنظيم شناختي هيجان مثبت و معنادار است. رابطه راهبردهاي مثبت تنظيم شناختي هيجان با بهزيستي روانشناختي مثبت و معنادار است. طرحواره‌هاي ناسازگار از طريق راهبردهاي مثبت تنظيم شناخت اثري معكوس و معنادار بر بهزيستي روانشناختي دارد (β=-0/2,p 0/001). همچنين بين رابطه طرحواره هاي ناسازگار اوليه با راهبردهاي مثبت و منفي تنظيم شناختي هيجان و بهزيستي روان شناختي در دو گروه، تفاوت معني داري وجود داشت.