طراحي مدل حمايت ‌گري اجتماعي كودكان فقير تحت پوشش سازمان ‌هاي حمايتي (مورد مطالعه: كميته امداد امام‌ خميني (ره) استان خراسان رضوي)

فقر كودكان مفهومي چندبُعدي است كه دولت ها به تنهايي و با اتكا به شيوه هاي سنتي فقرزدايي صــرف بودجـه هاي هنگفت، قادر به ازبين بردن آن نيستند، بنابراين بايد ظرفيت هــاي جامعــه مدني در تدويـن، اجـرا و عملياتـي كـردن يـك برنامـه جامـع مبـارزه بـا فقـر كودكان بـه كار گرفته شود؛ بنابراين هـدف از اين پژوهش، طراحي مدل حمايت گري اجتماعي به منظور كاهش فقر در جمعيت كودكان است. روش تحقيق در اين پژوهش از نوع كيفي و از شيوه نظريه پردازي داده بنياد است. جامعه آماري آن شامل مديران، كارشناسان و مددكاران اجتماعي كميته امداد امام خميني (ره) استان خراسان رضوي و همچنين اساتيد و صاحب نظران دانشگاه است. روش گردآوري داده ها، استفاده از مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته است كه به شيوه نظري و هدفمند و تا رسيدن به اشباع نظري با 23 نفر از متخصصان و صاحب نظران انجام گرفت. تحليل متون مصاحبه به روش نظام مند در قالب مدل پارادايمي اشتراوس و كوربين (1998)، در سه مرحله كدگذاري باز، محوري و گزينشي انجام شد. تحليل داده ها نشان داد كه مدل حمايت گري اجتماعي كودكان فقير داراي 18 مقوله فرعي و شش مقوله اصلي شامل: فقر كودكانه، حساسيت زايي اجتماعي، سياست گذاري حمايت گرا، شناسايي و پايش مستمر فقر كودكان، شكل‌دهي شبكه هاي حامي و بهزيستي اجتماعي كودكان است. براساس يافته هاي اين پژوهش فقر كودكانه به عنوان مقوله علّي مي تواند از طريق حساسيت زايي اجتماعي به اتخاذ سياست گذاري حمايت گرا منجر شود تا با تأثيرپذيري از عوامل زمينه اي و مداخله گر بسترساز بهزيستي اجتماعي كودكان شود.