نقش فضيلت سازماني، در رابطه مديريت كوانتومي و درگيري شغلي كاركنان (مورد مطالعه: آموزش و پرورش استان خراسان جنوبي)

با توجه به تحولات گسترده و چندجانبه و نقش آن در عرصه رقابت هاي سازماني، نقش كاركنان از نظر درگيري شغلي و ارتقاي فضيلت سازماني براي پيشبرد اهداف ضرورت دارد كه اين مهم با سبك هاي جديد مديريتي ازجمله مديريت كوانتومي دست‌يافتني است. هدف پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه‌اي فضيلت سازماني در رابطه مديريت كوانتومي و درگيري شغلي كاركنان آموزش و پرورش است. در اين مطالعه توصيفي از نوع همبستگي، 250 نفر از كاركنان آموزش و پرورش ادارات شهرستان‌هاي استان خراسان جنوبي در سال 1399ش به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي نسبي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه‌هاي استاندارد مديريت كوانتومي، درگيري شغلي و فضيلت سازماني بود كه روايي تأييد و پايايي آن‌ها با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ مورد تأييد قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم‌افزارهاي آماريSPSS  و AMOS و آزمون‌هاي t تك نمونه‌اي، همبستگي پيرسون، رگرسيون چندگانه هم‌زمان و مدل‌يابي معادلات ساختاري تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه ميانگين نمره مديريت كوانتومي و فضيلت سازماني در كل و مؤلفه‌هاي آن در كاركنان آموزش و پرورش به طور معناداري بيشتر از ميانگين نمره نظري (3) است؛ ولي ميانگين نمره درگيري شغلي در كاركنان آموزش و پرورش به طور معناداري كمتر از ميانگين نمره نظري (3) است (001/0p ). همچنين مؤلفه هاي تفكر و اعتماد كوانتومي نقش منفي و معنادار و مؤلفه احساس كوانتومي نقش مثبت و معناداري بر درگيري شغلي دارد. مديريت كوانتومي به طور مستقيم بر درگيري شغلي نقش معناداري ندارد؛ ولي مديريت كوانتومي به طور غيرمستقيم و از طريق متغير ميانجي فضيلت سازماني بر درگيري شغلي نقش معناداري داشت و مدل، از برازش لازم برخوردار بود. با توجه به يافته‌ها به مديران سازمان‌ها به‌ويژه سازمان‌هاي آموزشي توصيه مي‌شود تلاش‌هاي خود را جهت كاربرد مديريت كوانتومي در سازمانشان به كار گيرند تا از اين طريق، درگيري شغلي و فضيلت سازماني كاركنان بالا رود.