ارزيابي تاثير مخاطرات اقليمي بر خشكيدگي جنگل‌هاي بلوط غرب كشور

هدف اين پژوهش، بررسي تاثير مخاطرات اقليمي بر خشكيدگي جنگل‌هاي زاگرس در محدوده استان‌هاي ايلام، كرمانشاه، لرستان و چهارمحال و بختياري است. داده‌هاي مورد استفاده شامل برداشت‌هاي ميداني با استفاده از GPS، تصاوير 16 روزه سنجنده موديس، داده‌هاي رطوبت خاك GLDAS، داده‌هاي گرد و غبار دوره 2017-2000، و بارش ايستگاه‌هاي هواشناسي استان‌هاي مورد مطالعه در دوره 2017-1980 بودند. نتايج بررسي مقادير سبزينگي جنگل‌هاي منطقه مورد مطالعه نشان داد كه اولين كاهش محسوس در سبزينگي در سال 2005 و در ادامه، با شدت بيشتر در سال 2008 رخ داده است، به‌ طوري‌كه نمره Z استاندارد NDVI جنگل‌هاي منطقه در اين سال به 2.18- كاهش پيدا كرده است. نتايج بررسي ميداني و ويژگي‌هاي مورفومتريك نشان داد كه خشكيدگي در قسمت‌هاي مختلف جنگل‌هاي استان‌هاي مورد مطالعه با شدت و ضعف متفاوت رخ داده است و اين پديده مربوط‌ به جهت، ارتفاع و يا شيب خاصي نيست. بررسي ارتباط بين سبزينگي جنگل‌هاي استان‌هاي مورد مطالعه با رخداد خشكسالي، گرد و غبار و رطوبت خاك نشان داد كه در حالت كلي تغييرات در مقدار بارش و كاهش آن، يكي از دلايل اصلي كاهش سبزينگي درختان جنگل‌هاي منطقه مورد مطالعه به‌ويژه در مقياس‌هاي زماني 12 و نه ماه است. در نتيجه كاهش بارش و افزايش دوره‌هاي خشكسالي، مقدار رطوبت خاك كاهش و رخداد گرد و غبار افزايش يافته است. در نتيجه، در بيشتر سال‌ها، همراه با افزايش و يا كاهش رطوبت خاك و گرد و غبار، مقدار سبزينگي جنگل‌هاي منطقه نيز كاهش و يا افزايش پيدا كرده است كه بيانگر وجود ارتباط مستقيم بين رطوبت خاك و ارتباط معكوس بين گرد و غبار و سبزينگي جنگل‌ها است.