شناسايي مؤلفه‌هاي اثرگذار بر ماندگاري گردشگري كشاورزي و ارائه راهكارهايي مناسب براي توسعه آن با رويكرد فراتركيب

در عصر حاضر روند رو به رشدي در بهره‌برداري از مفاهيم مربوط به گردشگري خصوصاً در حوزه گردشگري كشاورزي ايجادشده است. قاطبه اصلي اين تلاش‌ها بر ايجاد جذابيت در كلاس جهاني و داخلي براي گردشگران بوده است تا براي اهداف مختلف سياسي، اقتصادي و اجتماعي مورد بهره‌برداري قرار گيرد. مقاله پيش رو به شناسايي مؤلفه‌هاي اثرگذار بر ماندگاري گردشگري كشاورزي و ارائه راهكارهايي مناسب براي توسعه آن با رويكرد فراتركيب پرداخته است. با استفاده از روش فراتركيب هفت مرحله‌اي سندلوسكي و باروسو بررسي جامعي بر كليه مقالات علمي-پژوهشي و علمي- تدريجي نمايه شده در پايگاه‌هاي اطلاعاتي داخلي و خارجي صورت پذيرفت.  در اين تحقيق تلاش شد تا پژوهش‌هاي منتشرشده تا سال 2021 بررسي شوند كه حاصل اين جست‌وجو تعداد 110 مقاله با رويكرد گردشگري كشاورزي و عوامل موثر بر ماندگاري آن يافت شد و پس از غربالگري تعداد مقالات اوليه به عدد 40 مقاله تقليل  يافت و مناسب كدگذاري و تحليل قرار گرفت. يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد مؤلفه‌هاي اثرگذار بر ماندگاري گردشگري كشاورزي مي‌تواند متأثر از عوامل متعددي باشد كه در اين زمينه به هفت مقوله كه بيش از ساير عوامل مي‌‌تواند بر اين مهم مؤثر واقع شود، پرداخته شد. اين مقوله‌ها عبارت‌اند از عوامل نهادي؛ زيرساختي؛ آموزشي؛ معنايي و ادراكي؛ زيست‌محيطي و زيباشناسي؛ عملكردي- ساختاري و درنهايت عوامل فرهنگي. همچنين نتايج اين مطالعه مي تواند مورداستفاده سياستگذاران و برنامه ريزان بخش گردشگري، كشاورزي و كارآفريني قرار گيرد.