رابطه كليشه‌هاي سني با بهزيستي روان‌شناختي و سبك زندگي ارتقادهنده سلامت: نقش ميانجي آگاهي از تغييرات وابسته به سن

رواني و سلامت جسمي ارتباط تنگاتنگي با هم دارند و اين رابطه در سنين بالاتر اهميت بيشتري پيدا ميكند .بنابراين، اين مطالعه با هدف بررسي دو معيار پيري ذهني (كليشه‌هاي سني، كه نمايانگر معيار پيري ذهني عمومي است، و آگاهي از تغييرات وابسته به سن كه نشان‌دهنده معيار پيري ذهني شخصي است) و ارتباط آن دو با بهزيستي روانشناختي و سبك زندگي ارتقادهنده سالمندان، انجام شد. اين يك مطالعه همبستگي از نوع مدل‌سازي معادلات ساختاري (SEM) بود. جامعه آماري شامل سالمندان با حداقل 60 سال سن ساكن استان كرمانشاه در سال 1401 بود كه از بين آنها 360 نفر (175 مرد و 185 زن) به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. شركت‌كنندگان پرسشنامه‌هاي كليشه‌هاي سني كورنات و روترماند، آگاهي از تغييرات وابسته به سن كاسپر و همكاران، بهزيستي روانشناختي ريف و سبك زندگي ارتقا دهنده سلامت والكر و همكاران را تكميل كردند. اطلاعات جمع‌آوري ‌شده به‌وسيله نرم‌افزارهاي SPSS_26 و Lisrel 8.8 مورد تجزيه ‌و تحليل آماري قرار گرفتند. نتايج پژوهش نشان داد كه مدل مفروض اين پژوهش از برازش مناسبي در نمونه مورد مطالعه برخوردار است. همچنين نتايج نشان داد كه كليشه‌هاي سني  فقط از طريق زيان‌ها با سبك زندگي ارتقاء دهنده سلامت و  بهزيستي روان شناختي ارتباط دارد. يافته‌ها بر اهميت پيري ذهني و رابطه آن با سلامت جسمي و روانشناختي تأكيد مي‌كند. ارتقاي سالمندي موفق در جوامع سالمند اهميت فزاينده‌اي پيدا كرده است. پيري ذهني مثبت ممكن است به سلامت جسمي و رواني در افراد مسن كمك كند و غلبه بر نگرش‌هاي منفي نسبت به پيري از طريق تغيير در سطح اجتماعي و فردي ممكن است به ترويج سالمندي موفق كمك كند.