اثر بخشي درمان شناختي-رفتاري بر اختلال خواب و اضطراب مرگ سالمندان

اضطراب مرگ و اختلال خواب از اختلالات شايع در افراد سالمند به شمار مي‌رود. از بين روش‌هاي مختلف درماني، درمان شناختي-رفتاري بعنوان يك راهكار بالقوه در رابطه با كاهش اضطراب مرگ به شمار مي‌رود. بنابراين پژوهش حاضر با هدف اثر بخشي درمان شناختي-رفتاري بر اختلال خواب و اضطراب مرگ سالمندان انجام شد. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر ماهيت پژوهش، جزء پژوهش‌هاي نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري مورد مطالعه، شامل كليه سالمندان مقيم سراهاي شهرستان ساري بود كه از ميان آنها يك سرا به طور تصادفي انتخاب شد بود كه كه نمونه 32 نفري از بين آنها به روش نمونه‌گيري در دسترس و بر اساس معيارهاي ورود و خروج به مطالعه انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل به نسبت يكسان گمارده شدند. ابزار گرداوري داده‌ها دو پرسشنامه خواب پترزبورگ توسعه يافته توسط بايسي و همكاران و مقياس اضطراب مرگ تمپلر و همچنين پروتكل آموزشي درمان شناختي-رفتاري (CBT) آرون بك و همكاران كه در قالب هشت جلسه 90 دقيقه‌اي استفاده شد. داده‌هاي پژوهش از طريق تحليل كوواريانس تك متغيره در نرم‌افزار SPSS  نسخه 16 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه درمان شناختي-رفتاري باعث كاهش معنادار اختلال خواب و اضطراب مرگ سالمندان شد. يافته‌هاي اين تحقيق در مجموع حاكي از آن بود كه استفاده از يك روش درماني مناسب مي‌تواند كيفيت خواب در سالمندان را بهبود بخشد و ميزان اضطراب مرگ در آنها را كاهش دهد.