ارزيابي كارايي مدل كمترين مربعات رگرسيون بردار پشتيبان در مدل‌سازي محلي محتواي الكترون كلي يونسفر و مقايسه آن با ساير مدل‌ها

در اين مقاله، هدف استفاده از مدل كمترين مربعات رگرسيون بردار پشتيبان (LS SVR) جهت مدل‌سازي مكاني زماني مقدار محتواي الكترون كلي يونسفر (TEC) است. جهت انجام اينكار، از مشاهدات 15 ايستگاه GPS موجود در منطقه شمالغرب ايران در بازه زماني روزهاي 193 الي 228 از سال 2012 استفاده شده است. مقايسه نتايج مدل جديد با مدل‌هاي رگرسيون بردار پشتيبان (SVR)، مدل شبكه عصبي مصنوعي (ANN)، مدل استنتاج عصبي فازي سازگار (ANFIS)، مدل كريجينگ، مدل GIM، مدل تجربي بين‌المللي مرجع يونسفر 2016 (IRI2016) و همچنين مقادير TEC حاصل از GPS به عنوان مشاهده مرجع انجام مي‌گيرد. دقت همه مدل‌ها در ايستگاه‌هاي كنترل داخلي و خارجي ارزيابي و تفسير شده است. آناليزهاي انجام گرفته نشان مي‌دهد كه ميانگين RMSE مدل‌هاي ANN، ANFIS، SVR، LS SVR، Kriging، GIM و IRI2016 در دو ايستگاه كنترل داخلي به ترتيب برابر با 3.91، 2.73، 1.27، 1.04، 2.70، 3.02 و 6.93 TECU بوده است. تجزيه و تحليل روش PPP بهبود 50 ميلي‌متري در مولفه‌هاي مختصات با استفاده از مدل LS SVR را نشان مي‌دهد. نتايج اين مقاله نشان مي‌دهد كه مدل LS SVR را مي‌توان به عنوان جايگزيني براي مدل‌هاي جهاني و تجربي يونسفر در منطقه مورد مطالعه در نظر گرفت. مدل LS SVR يك مدل يونسفر محلي با دقت بالا محسوب مي‌شود.