طراحي بر مبناي قابليت اطمينان يك سامانه فضايي در فاز طراحي مفهومي

دستيابي به فناوري‌هاي نوين با قابليت اطمينان بالا، همراه با كاهش هزينه و زمان چرخه طراحي، يكي از مهمترين چالش‌هاي صنايع پيچيده مي‌باشد. در اين مقاله به طراحي بر مبناي قابليت اطمينان يك سامانه فضايي در فاز طراحي مفهومي پرداخته مي‌‌شود. بطور معمول در طراحي بر مبناي قابليت اطمينان، هشت گام اصلي وجود دارد، اولين گام، طرح ريزي و هفت گام بعدي طراحي بر مبناي قابليت اطمينان موتور سوخت مايع الكتروپمپ را مي‌توان در قالب گام‌هاي تعيين مدهاي شكست؛ مدل‌سازي قابليت اطمينان؛ تخصيص قابليت اطمينان؛ انتشار عدم قطعيت؛ پياده‌سازي روش انتخابي در تحليل قابليت اطمينان؛ پيش‌بيني قابليت اطمينان و ارزيابي قابليت اطمينان بيان نمود. در هر از گام هاي فوق، زيرگام هايي به ترتيب زير صورت مي گيرد. در گام دوم، پيش بيني مدهاي شكست براساس دو روش FMEA و قيود طراحي، انجام مي گيرد . در گام سوم، به زير گام بلوك دياگرام قابليت ا طمينان الكتروپمپ پرداخته مي شود. در گام چهارم، انواع روش هاي تخصيص قابليت اطمينان معرفي و بررسي مي شوند. در گام پنجم، چهار نگرش براي بررسي انتشار عدم قطعيت ( روش هاي نمونه بردار ي، روش ها ي تحليلي نظير، روش (SORM) و (FORM) ، تخمين چند اسمي با استفاده از تيلور ، روش هاي پيشرفته مانند گسترش تصادفي) معرفي و بررسي شده است. در گام ششم، به زيرگام انتشار عدم قطعيت در موتور الكتروپمپ و همچنين توابع حدي در موتور الكتروپمپ و در نهايت در گام هفتم به ارزيابي قابليت اطمينان موتور الكتروپمپ پرداخته شده است. در اين ارزيابي كه به منظور صحه گذاري بر روش پيشنهادي صورت پذيرفته است ، قابليت اطمينان با دو شاخص ايمپالس ويژه و نسبت جرمي (جرم اوليه به جرم نهايي)، مورد ارزيابي قرار مي گيرد.