تحليل ديدگاه ابوالحسن عامري درباره حقيقت انسان

درباره حقيقت انسان از گذشته‌هاي دور انديشمنداني مانند فيثاغورس، سقراط، افلاطون، ارسطو و فلوطين اظهارنظر كرده‌اند. عامري نيز به‌عنوان انديشمندي مسلمان درباره اين موضوع به بحث پرداخته است. او ضمن بيان ديدگاه‌هاي مختلف درباره حقيقت انسان بر اين باور است كه در مركبات، طبيعت وجود دارد كه به آن‌ها صورت و خلقت مي‌بخشد و در همه موجودات مادي منشأ آثار و افعال خاصي است. ما با اين حقايق تا هنگامي كه درباره بدن انسان صحبت مي‌كنيم، مواجه هستيم. بعدازاين با روح حسي مواجه مي‌شويم. نفس ناطقه امري غير از بدن و روح حسي است. او تغاير نفس و بدن را از طريق تغاير متعلق ‏ها، تمايز لذات، تفاوت در وضعيت پيري تبيين مي‏ كند. همچنين از تمايز روح حسي و نفس ناطقه از طريق معرفت حسي، عقلي و تجربي سخن مي‏گويد. او معتقد است كه بدن و روح حسي فرع و نفس ناطقه در انسان حقيقت او را تشكيل مي­ دهند. او براي نفس ناطقه ويژگي‏ هايي از قبيل خلقي بودن، دو حيثيتي بودن، الهي، عقلي و ذاتي بودن را برمي­ شمارد. * اين پژوهش با حمايت مالي دانشگاه تربيت دبير شهيد رجايي طبق ابلاغ گرفت شماره ۴۹۲۳ مورخ 1402/03/06  انجام گرديده است