لوازم انسان‌شناختي نظريۀ اعتباريات علامۀ طباطبايي با نظر به انسان‌شناسي فلسفي جديد

نظريۀ ادراكات اعتباري علامۀ طباطبايي في‌نفسه در حوزۀ حكمت عملي جاي مي‌گيرد، اما اين نظريه لوازم انسان‌شناختي جدي و مهمي دارد؛ جدي‌ست، زيرا اين لوازم كاربردي و پردامنه هستند؛ مهم است، زيرا در مقايسه با انسان‌شناسي كلاسيك سنت فلسفۀ اسلامي ، افق هاي جديدي را در حوزه انسان شناسي عملي گشوده است. ماحصل انسان‌شناختي نظريۀ اعتباريات را مي‌توان در اين قالب صورت‌بندي كرد كه انسان موجودي است اعتبارساز. اعتبار علاوه بر اين‌كه خود از سنخ فعاليت ذهني است، اساساً در حيطۀ فعاليت و عمل انساني قرار مي‌گيرد و از نوع ادراكات عملي است. لذا انسان در پس و پشت اين نظريه، از حيث فعاليت و عمل مد نظر است. اين انسان‌شناسي عملي برآمده از نظريۀ اعتباريات، به جهات گوناگون، امروزين و قابل‌مقايسه با نظريات جديد است. از مهم‌ترين وجوه فارق اين نوع انسان‌شناسي جديد با انسان‌شناسي كلاسيك مي‌توان اين موارد را برشمرد: پسين، تجربي و عملي بودن. مؤلفه‌هاي اصلي عملي بودن عبارتند از: تقدم طبيعت بر بعد نفساني در انسان و استخدام‌گر بودن انسان. همچنين در پرتو اعتباريات، اجتماعي بودن، فرهنگي بودن و سوژه بودن انسان هم در تعريف انسان راه مي‌يابند و اين همه در انسان شناسي فلسفي جديد هم مدنظر بوده است.