ارزيابي اثر فضايي سهم انواع كاربري هاي زمين در وقوع تصادفات (مطالعه موردي: شهر شيراز)

نوع كاربري زمين در هر ناحيه نرافيكي مهمترين عامل تعيين كننده تعداد وسايل نقليه، ويژگي‌هاي هندسي و ترافيكي در آن ناحيه مي‌باشد. كاهش تراكم و اختلاط انواع وسايل نقليه و در محيط ‌هاي شهري به منظور كاهش تصادفات يكي از مهمترين دغدغه‌هاي مهندسين حمل و نقل مي‌باشد. در اين مطالعه به منظور بررسي تاثير سهم انواع كاربري ها در هريك از نواحي ترافيكي شهر شيراز بر احتمال وقوع تصادف، از روش دو مرحله‌اي شامل شناسايي انواع كاربري‌هاي تاثيرگذار در بروز تصادف و همچنين اثرات فضايي بين متغيرهاي مستقل و داده‌هاي تصادف در فضا استفاده گرديده است همچنين از روش‌هاي هسته چگالي كرنل به منظور يافتن پهناي باند مناسب جستجوي مشاهدات، رگرسيون وزن دار جغرافيايي و رگرسيون پواسن وزن دار جغرافيايي به منظور بررسي اثرات فضايي تاثير سهم انواع كاربري‌ها بر وقوع تصادف استفاده شده است. ننايج مطالعه نشان داده‌ است كه از بين مدل‌هاي مذكور مدل محلي GWPR براساس معيارهاي صحت سنجي عملكرد بهتري نسبت به مدل جهاني پواسن و مدل محلي GWR دارد همچنين وجود كاربري مسكوني، تجاري، باير و متروكه و اختلاط مسكوني و غير مسكوني بيشترين تاثير را در بروز تصادف دارند. بررسي اثرات فضايي انواع كاربري اراضي در هريك از نواحي ترافيكي در اين مطالعه مي‌تواند به منظور انجام اقدامات ايمني بسيار حائز اهميت باشد.