ارتباط بين شدت بي اختياري ادراري با شاخص هاي ثبات پويا و ميزان ناتواني حاصل از كمردرد در زنان مبتلا به بي اختياري استرسي ادراري

زمينه و هدف بياختياري ادراري استرسي از اختلالات شايع، به ويژه در خانم ها است. طبق مطالعات، كمردرد نيز در اين گروه شيوع بالايي دارد. از آنجايي كه ثبات وضعيتي طبق مطالعات، با بروز كمردرد ارتباط دارد، هدف اين مطالعه بررسي ارتباط شدت بي اختياري استرسي با شاخص هاي ثبات وضعيتي پويا و ناتواني عملكردي ناشي از كمردرد، در زنان مبتلا به عارضه بي اختياري استرسي است.روش بررسي اين مطالعه از نوع مقطعي - تحليلي است كه بين 28 شركت كننده خانم، در رده سني 20 تا 55 سال انجام شده است. 14 نفر از شركت كنندگان مبتلا به بي اختياري استرسي خفيف و 14 نفر داراي نوع شديد بودند. آزمون هاي ثبات وضعيتي پويا و محدوده ثبات، به وسيله دستگاه بايودكس و با مثانه خالي و پر انجام شدند. ناتواني عملكردي ناشي از كمردرد،با پرسشنامه اوسوستري اندازه گيري شد.يافته ها در حالت پر بودن مثانه، تفاوت معنادار بين دو گروه، در شاخص ثبات كلي و قدامي - خلفي و با مثانه خالي، در شاخص ثبات كلي و طرفي ديده شد. در آزمون محدوده ثبات اندازه زمان در گروه بي اختياري ادراري شديد، معناداري بيشتري نشان داد. اندازه ناتواني عملكردي ناشي از كمردرد، در گروه مبتلا به بي اختياري شديد از گروه مبتلا به نوع خفيف بالاتر بود . نتيجه گيري وجود راهبردهاي جبراني در زمان اختلال عملكرد عضلات كف لگن، منجر به الگوهاي سينرژي متفاوت عضلاتتنه، هنگام بروز اغتشاش مي شود. افزايش شاخص ثبات وضعيتي در جهت قدامي - خلفي، در زنان مبتلا به بي اختياري ادراري در مطالعه حاضر، ممكن است مربوط به افزايش فعاليت عضلات شكمي به ويژه مايل خارجي باشد.