بررسي مقايسه اي دو ابزار برادن و واترلو در پيش بيني ميزان بروز زخم بستر در بخش هاي مراقبت هاي ويژه

زمينه و هدف زخم بستر، يكي از مشكلات عمده در بيماران بستري در بخشهاي مراقبت ويژه محسوب ميشود. دو ابزار معمول به منظورارزيابي خطر بروز زخم بستر، مقياس هاي برادن و واترلو مي باشد. شواهد بسيار كمي در مورد ميزان توافق ميان اين دو ابزار در پيش بيني ميزان بروز زخم بستر وجود دارد.روش بررسي پژوهش حاضر، يك مطالعه كوهورت آينده نگر بود كه از تير تا آبان ماه 1398 در بخشهاي مراقبت هاي ويژه بيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان انجام شد. خطر بروز زخم بستر، هر 2 روز يكبار با استفاده از دو مقياس برادن و واترلو تا زمان فوت ياترخيص بيمار و تا حداكثر يكماه، بررسي شد.يافته ها يافته هاي مطالعه نشان داد كه ميانگين نمره مقياس برادن در بيماراني كه دچار زخم بستر شدند به طور معناداري كمتر از بيماراني بود كه زخم بستر پيدا نكردند (P = 0.002)، همچنين ميانگين نمره واترلو در بيماراني كه دچار زخم بستر شدند به طور معناداري بيشتر ازبيماراني بود كه زخم بستر پيدا نكردند ) 001 / 0 P (. حساسيت مقياس برادن، 6 / 82 % و ويژگي 6 / 53 % و ارزش اخباري مثبت و ارزش اخباري منفي به ترتيب 7 / 29 % و 9 / 92 % به دست آمد. حساسيت مقياس واترلو 9 / 73 % و ويژگي 68 % و ارزش اخباري مثبت و ارزشا خباري منفي به ترتيب 4 / 35 % و 7 / 91 % به دست آمد.نتيجه گيري با توجه به سطح زير منحني دو مقياس و همچنين مجموع دو شاخص حساسيت و ويژگي، مقياس واترلو نسبت به مقياس برادن ابزار مناسبتري براي پيش بيني بروز زخم بستر در بيماران ميباشد.