اثر تمرينات تناوبي بر سطح سرمي آپلين 17 و بهبود جريان خون عروقي در بيماران مبتلا به نارسايي قلبي

زمينه و هدف پرفشاري خون مزمن باعث تغييرات ساختاري و عملكردي در قلب مي شود كه در نهايت منجر به نارسايي قلبي ) HF ( ميشود كه باعث افزايش بيشتر مرگ و مير مي شود. هدف تحقيق حاضر تعيين اثر يك دوره تمرينات تناوبي هوازي برسطح سرمي آپلين 17و عوامل مرتبط با فشار خون در بيماران مبتلا به HF بود.روش بررسي در تحقيق نيمه تجربي حاضر 20 مرد مبتلا به HF بر اساس شرايط ورود به تحقيق انتخاب شدند و به صورت تصادفي به2 گروه تمرين وكنترل تقسيم شدند. برنامه تمرين شامل تمرينات هوازي تناوبي بود كه به مدت هشت هفته تمرين، سه جلسه در هفتهاجرا شد. 48 ساعت قبل و پس از مداخله متغيرهاي خوني و فيزيولوژيك به صورت ناشتا اندازه گيري شدند.يافته ها پس از هشت هفته تمرين تمرين افزايش معني داري در سطوح اپلين 17 ( 039 / 0 = P ) Ang I ( P=0 / 005 ( و FMD (P= 0 / 008 ) و كاهش معني داري در سطوح Ang II ( P 0 /001)و SBPو (P 0 / 001 ) مشاهده شد ولي تفاوت معني داري در مقادير ACE-2 (P= 0 /234 ) و DBP (P= 0 / 363)مشاهده نشد. نتيجه گيري با توجه به نتايج ميتوان گفت كه يكي از سازگاريهاي تمريني كه موجب بهبود جريان خون و كاهش فشار خون در بيماران مبتلا HF افزايش سطح اپلين ۱۷- در اين بيماران ميباشد -