تاثير تمرينات تناوبي شدت بالا بر كاهش مقاومت به انسولين، آسپروسين سرمي و درصد چربي بدن در مردان چاق مبتلا به ديابت نوع 2

زمينه و هدف آسپروسين يك آديپوكين مي باشد كه ارتباط مثبت با چاقي و ديابت نوع 2دارد؛ همچنين اين آديپوكين با اثرات گلوكونئوژنيكي و متابوتروپيكي كه دارد نقش مهمي در پاتوژنز مقاومت به انسولين دارد. هدف تحقيق حاضر تعيين اثر شش هفته تمرينات تناوبي شدت بالا (HIIT) بر مقاومت به انسولين، درصد چربي بدن و آسپروسين سرميدر مردان چاق مبتلا به ديابت نوع 2 بود.روش بررسي در تحقيق نيمه تجربي حاضر 24 مرد چاق و مبتلا به ديابت نوع 2 به صورت تصادفي به 2 گروه HIIT و كنترل تقسيم شدند.برنامه تمرين شامل شش هفته تمرين HIIT با شدت % 85 - 80 ضربان قلب ذخيره در 3 جلسه تمرين در هفته بود. متغيرهاي خوني وآنتروپومتريك 48 ساعت قبل و پس از مداخله به صورت ناشتا اندازه گيري شدند. براي تجزيه و تحليل آماري از آزمون هاي تي وابسته وتحليل كواريانس استفاده شد.يافته ها پس از مداخله تفاوت معني داري (0.001 P ) در آسپروسين سرمي (% 10.47 - در مقابل %0.13+) درصد چربي بدن (% 5.17 -در مقابل % 0.13 +) و مقاومت به انسولين(% 23.94 - در مقابل % 10.02 +) در گروه HIIT نسبت به گروه كنترل مشاهده شد.نتيجه گيري با توجه به نتايج مي توان گفت كه تعديل آسپروسين ناشتا به درصد چربي بدن از مكانيسم هاي موثر بر كاهش مقاومت به انسولين در ديابت نوع 2 در سازگاري به HIIT باشد.