بررسي دقت دستگاه كارديوگونيومتري در تشخيص بيماري ايسكمي قلب در بيماران ديابتي

زمينه و هدف بيماري ايسكمي قلب علت اصلي مرگ و مير و ناتواني در جهان است و ديابت مليتوس نوع 2 به عنوان يكي از ريسكفاكتورهاي آن مطرح ميباشد. كارديوگونيومتري از جمله روش هاي غير تهاجمي مي باشد كه به منظور تشخيص بيماري ايسكمي قلب توسعه يافته است اما تاكنون دقت تشخيص آن در بيماران ديابتي مورد بررسي قرار نگرفته است. لذا، مطالعه حاضر با هدف بررسي دقت تشخيصي كارديوگونيومتري به منظور تشخيص بيماري ايسكمي قلب در بيماران ديابتي در شهر اهواز انجام شده است.روش بررسي در اين مطالعه توصيفي-مقطعي 142 بيمار ديابتي مشكوك به بيماري ايسكمي قلب مراجعه كننده به بخش آنژيوگرافي بيمارستان گلستان شهر اهواز كه كانديد بررسي اوليه آنژيوگرافي عروق كرونر بودند، وارد مطالعه شدند. كارديوگونيومتري در بيماران ديابتي داراي درد قفسه سينه قبل از آنژيوگرافي تشخيصي انجام شد و نتايج حاصل از آن نسبت به آنژيوگرافي مقايسه شد. در نهايت، ميزان حساسيت و اختصاصيت آن محاسبه گرديد.يافته ها ميانگين سني بيماران شركت كننده 59.8 سال بود. مقايسه نتايج كارديوگونيومتري با آنژيوگرافي در بيماران ديابتي بهترتيبحساسيت و ويژگي 64.48 % و 78 % را براي كارديوگونيومتري در تشخيص بيماري ايسكمي قلب نشان داد . حساسيت و ويژگيكارديوگونيومتري در زنان به ترتيب 63 و 76 درصد و در مردان 75 درصد و 62 درصد بود . نتيجه گيري كارديوگونيومتري حساسيت و اختصاصيت نسبتاً بالايي در تشخيص بيماري ايسكمي قلب در بيماران ديابتي دارد كه مي تواند به عنوان يك ابزار غربالگري مفيد براي تشخيص بيماري ايسكمي قلب در اين بيماران در نظر گرفته شود.