ارتباط رضايت شغلي و كيفيت زندگي كاري با رفتار شهروندي سازماني در كاركنان كلينيك هاي توانبخشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز

زمينه و هدف پژوهش حاضر با هدف تعيين ارتباط رضايت كاري و كيفيت زندگي كاري با رفتار شهروندي سازماني در كاركنان كلينيك هاي توانبخشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز انجام شد.روش بررسي پژوهش حاضر يك مطالعه مقطعي-توصيفي بود كه در نيمسال دوم سال 1399 در تمامي كاركنان كلينيك هاي توانبخشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپور اهواز به روش سرشماري انجام گرفت. ابزار گردآوري اطلاعات شامل: پرسشنامه رضايت شغلي مينه سوتا، پرسشنامه كيفيت زندگي كاري والتون و پرسشنامه رفتار شهروندي سازماني اورگان بودند.يافته ها نتايج نشان دهنده رابطه مثبت و معنا دار بين رضايت شغلي و رفتار شهروندي سازماني (p 0.001, r= 0.55) و همچنين بين كيفيت زندگي كاري و رفتار شهروندي سازماني (p 0.001, r= 0.45) بود. بررسي هاي بيشتر نشان داد كه از بين ابعاد رفتار شهروندي سازماني، رضايت شغلي و كيفيت زندگي كاري با ابعاد ادب و ملاحظه (p 0.001, p 0.001, r= 0.66, (p 0.001, r= 0.76 به ترتيب)، رفتار مدني (p= 0/001 ، r=0/52 و 26 p 0/001 ،r=0به ترتيب) و نوع دوستي 28 /p= 0/04 ، r=0 و 21 p= 0/009 ،r= 0 به ترتيب) ارتباط معنادارداشتند.نتيجه گيري با توجه به نتايج پژوهش حاضر، پيشنهاد مي شود مديران مراكز درماني، برنامه هايي براي افزايش كيفيت زندگي كاري ورضايت شغلي در كاركنان شاغل در مراكز توانبخشي توسعه دهند. اين امر مي تواند در گسترش و ترويج نقش ها و رفتارهاي فرانقشي وداوطلبانه در اين كاركنان، كمك كننده باشد.