بررسي ميزان پايبندي كارآموزان پزشكي دانشگاه جندي شاپور اهواز به اصول اخلاق حرفه اي باليني در سال ۱۴۰۱

با توجه به اينكه داشتن اخلاق حرفه اي در حيطه بالين يك اصل مهم براي برقراري ارتباط بين تيم بالين و بيماران مي باشد اين مطالعه با هدف بررسي ميزان پايبندي كارآموزان پزشكي دانشگاه جندي شاپور اهواز به اصول اخلاق حرفه اي باليني انجام شد.روش كار: اين مطالعه توصيفي مقطعي بر روي ۱۲۱ نفر ازكاراموزان پرشكي دانشگاه جندي شاپور در سال ۱۴۰۱ انجام شد.نحوه نمونه گيري به صورت تصادفي ساده انجام گرفت. جهت گردآوري اطلاعات از پرسشنامه استاندارد اخلاق حرفه‌اي قاسم‌زاده استفاده شد كه داراي ۱۶ سؤال در ۸ بعد مي‌باشد. P Value در اين مطالعه كمتر از 0.05 معنادار در نظر گرفته شد.نتايج: در جامعه آماري مورد مطالعه (56.2) ۶۸ نفر آنها مرد بودند، ۱۰۸ (89.3) نفر مجرد و(10.7) ۱۳ نفر متاهل بودند. ميانگين سني 24.20 بود ،در كساني كه درس اخلاق پزشكي را قبول شدند ميانگين نمره كل و همچنين در دو بعد عدالت و مسؤليت پذيري بيشتر از افرادي بود كه اين درس را نگذرانده بودند(0.010 =P).كارآموزان در بعد مسؤليت پذيري(6.8)كمترين نمره و در بعد صادق بودن(7.9)بيشترين نمره را كسب كردند.نتيجه‌گيري: آزمون‌هاي آماري نشان داد كه ميزان رعايت تمامي مؤلفه‌هاي اخلاق حرفه‌اي در اين پژوهش در كارآموزان پزشكي در حد قوي مي باشد، همچنين درس اخلاق پزشكي باعث افزايش سطح اخلاق حرفه اي مي شود در نتيحه مي توان با ارتقا آموزش اخلاق حرفه اي باعث افزايش سطح دانش و رعايت اين مهم توسط دانشجويان شد.