اثر فعاليت جسماني هوازي در فستينگ بر عوامل مرتبط با ليپوفاژي كبدي ( ULK1 و LC3-II ) در رت هاي ويستار نر

زمينه و هدف: ULK1 و LC3-II از عوامل مرتبط با ليپوفاژي كبدي هستند. هدف اين تحقيق بررسي تاثير چهار هفته تمرين هوازي در حالت فستينگ بر عوامل مرتبط با ليپوفاژي كبدي (ULK1 و LC3-II)در رت هاي ويستار نر بود.روش بررسي: در تحقيق تجربي حاضر تعداد 30 سر رت ويستار نر به صورت تصادفي به گروه‌هاي كنترل، ناشتا، 3-روز تمرين، 5-روز تمرين، فستينگ +3-روز تمرين و فستينگ +5-روز تمرين تقسيم شدند. بر خلاف ساير رت ها كه دسترسي 24 ساعته به غذا داشتند، در گروه هاي فستينگ، همان مقدار تغذيه را در طي 10 ساعت دريافت ‌كردند. دويدن هوازي تداومي روي تريدميل به مدت 4 هفته با تواتر 3 و 5 جلسه در هفته و در دو شرايط تغذيه و فستينگ انجام شد. تجزيه وتحليل آماري با نرم افزار SPSS و آزمون تحليل وايانس يك طرفه و LSD و سطح معني داري (05/0 ≥ p) انجام شد.يافته ها: افزايش LC3-II در گروه هاي فستينگ +3-روز تمرين و فستينگ + 5-روز تمرين نسبت به گروه هاي فستينگ و 3-روز تمرين معني دار بود (05/0 P). همچنين افزايش ULK1 در گروه هاي 3روز تمرين و فستينگ +3-روز تمرين نسبت به گروه فستينگ معني دار بود و تغييرات ULK1به صورت معني داري در گروه فستينگ +3-روز تمرين نسبت به گروه فستينگ + 5-روز تمرين بشتر بود (05/0 P).نتيجه گيري: مي توان گفت كه تمرينات هوازي در حالت فستينگ موجب افزايش ليپوفاژي كبدي مي شود و بيان ژن هاي ULK1 و LC3-II نسبت به حجم فعاليت هفتگي متفاوت مي باشد.