اثر تمرينات منتخب در آب بر سطوح پلاسمايي عامل رشد شبه انسوليني ) IGF-1 ( و ميوستاتين در شناگران مرد ميانسال

زمينه و هدف ساركوپنيا يكي اختلالات مهم و شايع است كه با افزايش سن اتفاق مي افتد و همراه با كاهش چشمگير در قدرت وحجم تودۀ عضلاني مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثر تمرينات منتخب در آب بر سطوح پلاسمايي عامل رشد شبه انسوليني( IGF-1 ( و ميوستاتين در شناگران مرد ميانسال بود.روش بررسي بدين منظور 22 نفر به صورت داوطلبانه انتخاب و به شكل تصادفي ساده در دو گروه تجربي ) 11 نفر( و كنترل ) 11نفر( قرار گرفتند. پروتكل تمرين شامل هشت هفته، هر هفته سه جلسه از تمرينات ساده به مشكل با درنظرگرفتن اصل اضافه باربود. سطوح پلاسمايي IGF-1 و ميوستاتين )قبل و 48 ساعت بعداز پروتكل( اندازهگيري شد. داده ها با استفاده از آزمون آماريكوواريانس )آنكوا( در سطح ) 05 / 0 P ( تجريه و تحليل شد.يافته ها ارزيابي درون گروهي دادهها نشان داد كه بين پيش آزمون و پسآزمون گروه تجربي در متغيرهاي 1-IGF و ميوستاتين،تفاوت معناداري وجود دارد ) 05 / 0P (. نتايج تحليل آنكووا نشان داد كه تمرين منتخب در آب منجر به افزايش معنادار سطوحپلاسمايي IGF-1 ( 05 / 0P ( و كاهش معنادار سطوح پلاسمايي ميوستاتين ) 05 / 0P ( در گروه تجربي نسبت به گروه كنترل شد.نتيجه گيري بر اساس نتايج هشت هفته تمرين منتخب در آب باعث تغيير سطوح استراحتي عوامل مرتبط با آتروفي عضلاني درشناگران مرد ميانسال شد. به همين دليل اين نوع تمرينات مي تواند در بازتواني عضلاني و بهبود آمادگي جسماني اين افراد مؤثرباشد. هر چند بررسي بيشتر ضروري به نظر مي رسد.