طراحي مدل مفهومي مرجعيت رسانه‌اي براي سازمان صداوسيما

رسانه‌ها پديده‌هايي چندكاركردي هستند كه همزمان و هم‌اندازه با تلاش براي سودآوري از طريق جذب مشتري بايد بر هدايت مخاطب از راه نفوذ و اثرگذاري فكري و فرهنگي نيز متمركز شوند. ديدگاه‌هاي تك‌جانبه به رسانه‌ها، ‌نبود امكان تفاهم نظري، معطل‌ ماندن بخش بزرگي از ظرفيت درك نظري و ارتقاي عملي رسانه‌ها را در تحقق دوگانه ياد شده در پي داشته است. در پژوهش حاضر تلاش شده است تا با ارائه مدل مفهومي مرجعيت رسانه‌اي به‌صورت ويژه براي سازمان صداوسيما، رويكرد نويني در اين حوزه ارائه شود. طراحي مدل مفهومي، با روش نظريه زمينه‌اي و رويكرد نظام‌مند اشتراوس و كوربين انجام گرفته و مدل نهايي در شش عرصه كلي تبيين شده است. طبق يافته‌هاي اين پژوهش، مرجعيت رسانه‌اي بر اثر عدالت، استقلال و پيشتازي رسانه ايجاد مي‌شود، در بستر صلاحيت‌هاي سازماني همچون بلوغ سازماني، فرهنگ تعالي‌خواه و مديريت صحيح استعدادها به شكوفايي مي‌رسد، از طريق راهبردهايي همچون تمركز بر قلمرو عملكرد راهبردي، اتحاد و توسعه بازار و چرخش پارادايم‌هاي رقابتي عينيت مي‌يابد و در نهايت، به شهرت رسانه‌اي مثبت در ميان ذي‌نفعان مختلف مي‌انجامد. رسانه مرجع به دليل كيفيت و كميت مناسب در پاسخگويي به ميل و نياز مخاطبان و همچنين ظرفيت ارتباطي بالا با بدنه اجتماعي، از امكان اثرگذاري بسياري در عرصه تحقق مصالح عمومي جامعه برخورداراست.