بررسي فقهي حكم انتقال اموات به مشاهد مشرفه جهت تدفين

انتقال اموات به مشاهد مشرفه از سنت هايي است كه از ديرباز بين شيعيان رواج داشته است. از نظر فقهي اصل اولي در مسئله، عدم استحباب انتقال اموات به مشاهد مشرفه است؛ خصوصاً كه بر تعجيل در دفن ميت نيز تأكيد شده است؛ اما اجماعات فقها و اطلاقاتي در اخبار مقابل اين اصل قرار دارد. مسئله اصلي پژوهش حاضر اين است كه استحباب انتقال اموات به مشاهد مشرفه در قيود مختلف (مانند آنجا كه نقل ميت مستلزم تقطيع اعضاي او باشد يا موجب فساد ميت شود يا نبش قبر براي نقل ميت لازم باشد) چه اندازه اطلاق دارد. نتايج اين تحقيق - كه به صورت كتابخانه اي و نرم افزاري بوده - حاكي از آن است كه استحباب مذكور آنجا كه نقل ميت مستلزم تقطيع اعضا يا فساد ميت شود اطلاق ندارد و مستحب نيست؛ اما در نبش قبر ميت جهت انتقال او به مشاهد مشرفه مي توان ادعاي استحباب كرد، مادامي كه نبش قبر موجب هتك حرمت ميت و برخاستن بوي نامطبوع از جسد و آزار مسلمانان نباشد.