عوامل پيش‌بيني‌كننده‌ي مرگ‌ومير در بيماران با دفيبريلاتور كاشتني قلب: يك مطالعه‌ي كوهورت تركيبي

سابقه و هدف: تعبيه‌ي دفيبريلاتور كاشتني قلبي (Implantable Cardioverter Defibrillator ICD) روش درماني رايجي براي بيماراني است كه در معرض خطر مرگ ناگهاني قلبي به‌دليل آريتمي‌هاي بطني قرار دارند. هدف از اين مطالعه تعيين عوامل پيش‌بيني‌كننده‌ي مرگ‌ومير بيماران تحت تعبيه‌ي ICD بود. مواد و روش‌‌ها: در اين مطالعه‌ي هم­گروهي تركيبي، 225 بيمار تحت ICDگذاري به‌صورت سرشماري، از ابتداي سال 1396 تا پايان 1399 در بيمارستان قلب و عروق فرشچيان همدان وارد مطالعه شدند. مشخصات دموگرافيك و آزمايش‌هاي خوني بيماران از طريق دسترسي به پرونده‌ي الكترونيكي آن‌ها و مصاحبه‌ي تلفني جمع‌آوري شد. افراد مورد مطالعه به‌منظور بررسي عوامل تأثيرگذار بر مرگ پيگيري شدند. مدل رگرسيون كاكس براي شناسايي عوامل پيش‌بيني‌كننده‌ي مرگ‌ومير زودرس با استفاده از نرم‌افزار Stata ويرايش 14 به كار گرفته شد. يافته‌ها: نتايج بررسي افراد مورد مطالعه نشان داد كه تعداد 183 نفر (80.88 درصد) مرد، 91 نفر (40.44 درصد) در گروه سني 55 تا 65 سال و 87 نفر (34.66 درصد) در گروه سني بالاي 65 سال بودند. همچنين، تعداد 25 مورد (11.1 درصد) رخداد مرگ گزارش شد و ميزان بقاي يك، دو، سه و چهارساله به‌ترتيب، برابر با 96.3 درصد، 93 درصد، 83.2 درصد و 83.2 درصد بود. سن بالاتر از 65 سال (نسبت مخاطره‌ي برابر با 5.84، فاصله‌ي اطمينان 95 درصد: 21.89، 1.20) با افزايش خطر مرگ‌ومير و كسر تخليه‌ي بيشتر از 15 درصد (نسبت مخاطره‌ي برابر با 0.22، فاصله‌ي اطمينان 95 درصد: 0.76، 0.06) با كاهش خطر مرگ‌ومير به دنبال تعبيه‌ي ICD همراه بود. نتيجه‌گيري: در مطالعه‌ي حاضر، سن بالاتر از 65 سال و كسر تخليه‌ي كمتر از 15 درصد با افزايش خطر مرگ‌ومير به دنبال تعبيه‌ي ICD همراه بود. با توجه به پيامدهاي منفي، پيگيري اين بيماران بايد با دقت بيشتري انجام شود.