بررسي اثر داكسي‌سايكلين بر پيامدهاي باليني بيماران مبتلا به استروك ايسكميك

سابقه و هدف: سكته‌ي مغزي دومين عامل اصلي ناتواني و مرگ‌ومير در سراسر جهان است. اين مطالعه با هدف تعيين اثر داكسي‌سايكلين بر پيامدهاي باليني بيماران مبتلا به استروك ايسكميك انجام شد.مواد و روش‌‌ها: در اين مطالعه‌ي كارآزمايي باليني دوسويه كور، تعداد 60 بيمار مبتلا به استروك ايسكميك در 24 ساعت اول پس از وقوع سكته‌ي مغزي انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه مداخله و كنترل قرار داده شدند. در گروه مداخله بيماران در كنار درمان‌هاي استاندارد، به مدت 7 روز و هر 12 ساعت 100 ميلي‌گرم داكسي‌سايكلين دريافت كردند. هر دو گروه قبل از شروع مداخله، روز هفتم، روز سي‌ام و روز نودم بعد از درمان از نظر شدت پيامدهاي باليني ناشي از سكته‌ي مغزي با تست‌هاي (mRS) Modified Rankin Scale و (NIHSS) National Institutes of Health Stroke Scale پيگيري شدند. يافته‌ها: ميانگين سن بيماران در گروه مداخله و كنترل به‌ترتيب برابر با 12/15±68/33 و 9/99±67/40 سال بود (0/05 P). بين گروه مداخله و كنترل از نظر نمره‌ي NIHSS و mRS پايه و روز هفتم تفاوت معنادار مشاهده نشد، اما در گروه مداخله نمره‌ي NIHSS در روز سي‌ام (0/007=P) و روز نودم (0/001 P) و نمره‌ي mRS در روز سي‌ام (0/009=P) و روز نودم (0/01 P) به‌طور معناداري كمتر از گروه كنترل بود.نتيجه‌گيري: در بيماران مبتلا به استروك ايسكميك، تجويز داكسي‌سايكلين به مدت 7 روز و هر 12 ساعت 100 ميلي‌گرم بدون ايجاد عوارض درخور توجه باعث كاهش اختلالات نورولوژيك و بهبود پيامد باليني بيماران طي يك تا سه ماه بعد از درمان مي‌شود.