گامي نوين در فرآيند جداسازي گاز‌‌مايع با بكارگيري برج تقطير ديواره ‌مياني

طراحي يك سيستم تقطير پايدار و اقتصادي يك چالش بزرگ جهاني در زمينه صنايع شيميايي است . برج‌ هاي ديواره مياني ، به عنوان نسل جديدي از برج‌ هاي تقطير، با مزايايي همچون كاهش مصرف انرژي و اشغال فضاي كمتر ، توجه بسياري را به خود جلب كرده‌ اند . اين تحقيق با هدف بررسي و شبيه‌ سازي عملكرد برج ديواره مياني در فرآيند جدا سازي گاز‌ مايع به دنبال ارتقاي راندمان ، افزايش خلوص و بازيابي بيشتر محصولات است . در اين راستا ، ابتدا با استفاده از روشي ميانبر مبتني بر مقالات معتبر ، مقادير اوليه‌ اي نظير تعداد سيني و دبي جريان‌ هاي ورودي و خروجي براي هر بخش از برج برآورد مي‌ شود . سپس ، كارايي اين مقادير اوليه با شبيه‌ سازي دقيق در نرم افزار Aspen Plus اعتبارسنجي شده است . نتايج شبيه‌سازي گوياي آن است كه استفاده از برج ديواره مياني به جاي دو برج اتان‌ زدا و پروپان‌ زدا در فرآيند جداسازي گازمايع ، حدود 35 % صرفه جويي در مصرف انرژي را به ارمغان خواهد آورد . اين صرفه‌ جويي قابل توجه ، دستاوردي ارزشمند از نظر اقتصادي خواهد بود . علاوه بر اين ، تعداد جوشاننده ، چگالنده ، پمپ‌هاي برگشتي و مبدل‌هاي حرارتي نيز كاهش خواهد يافت . همچنين استفاده از برج ديواره مياني منجر به افزايش خلوص اتان از 0.49 به 0.74 و 25 درصد افزايش بازيابي پروپان مي‌ شود . اين امر نشان‌ دهنده كارايي بالاي اين نوع برج در فرآيند جدا سازي گاز مايع است .