بررسي اندركنش‌هاي الكتروشيميايي در جداسازي پيروتيت از منتيت در حضور پيريت و يون فرو

همراهي پيروتيت و پيريت در كنسانتره سنگ آهن منيتيتي و جداسازي همزمان آنها به روش فلوتاسيون معكوس جهت كاهش گوگرد ‏به زير 0.1 درصد وزني كنسانتره، مشكلي است كه با توجه به سولفيدي بودن اين كاني‌ها، نياز به بررسي‌هاي الكتروشيميايي دارد. در ‏اين تحقيق ابتدا مطالعات ولتامتري چرخه‌اي براي بررسي اندركنش‌هاي الكتروشيميايي بين دو كاني پيروتيت و منيتيت در حضور ‏پيريت، يون فرو و سديم ايزو پروپيل گزنتات (‏SIPX‏) صورت گرفته است. بر اساس نتايج اين مطالعات، عدم تشكيل دي‌گزنتوژن به ‏ميزان مطلوب بر روي الكترود پيروتيت، شناورسازي نامناسب پيروتيت در شرايط فلوتاسيون سنتي (‏pH‏ نزديك به 7 و پتانسيل آزاد ‏پالپ) را توجيه نموده است. كنترل پتاسيل اكسيداسيون- احياي(‏Eh‏) پالپ، جهت دستيابي به بهترين ميزان كاهش گوگرد، مورد ‏استفاده قرار گرفته است. براي كنترل پتانسيل پالپ از مواد شيميايي اكسنده (پراكسيد هيدروژن) و كاهنده (سولفيد سديم) استفاده ‏شده است. با انجام آزمايش‌هاي فلوتاسيون در پتانسيل‌هاي اكسيداسيون- كاهش مختلفِ پالپ و ‏pH‏ نزديك به شرايط خنثي، ‏بهترين نتيجه در كاهش درصد گوگرد كل، يعني بالاترين ميزان شناوري همزمان پيروتيت و پيريت در پالپي با پتانسيل 250 تا ‏‏320 ميلي ولت در مقياس(‏Ag-AgCl‏)، عدم حضور يون فرو، اندازه ذرات منيتيت با 80 درصد عبوري زير 74 ميكرون، 1.5 گرم بر ‏ليتر كلكتور گزنتات، زمان آماده‌سازي 7 دقيقه‌اي و ‏pH‏ برابر 6 بدست آمده است. ‏