جغرافياي شادابي: تجزيه و تحليل مكاني شادابي متأثر از عوامل اجتماعي - اقتصادي در سطح نواحي روستايي (موردمطالعه: روستاهاي شهرستان تربت حيدريه)

شادابي قضاوت و ارزيابي فرد از كيفيت زندگي خود است. مطالعات انجام‌گرفته نشان مي‌دهد تفاوت‌هاي مكاني در شادابي افراد بين مكان‌ها و مناطق وجود دارد. تفاوت‌هاي بين‌المللي، بين منطقه‌اي و بين شهري در شادابي انجام گرفته است، اما تاكنون تفاوت شادابي افراد در مناطق روستايي مختلف به‌ويژه در ايران انجام نگرفته است. بنابراين پژوهش حاضر به بررسي وضعيت شادابي و وابستگي مكاني آن در مناطق روستايي شهرستان تربت حيدريه پرداخته است. تحقيق حاضر ازنظر هدف كاربردي و روش انجام آن توصيفي - تحليلي است. ابزار گردآوري داده‌ها، پرسش‌نامه و مصاحبه از نمونه‌اي منتخب مشتمل بر 380 خانوار از جامعه آماري خانوارهاي روستايي شهرستان‌هاي تربت حيدريه (23105 = N) است كه با استفاده از فرمول كوكران و به روش نمونه‌گيري سهميه‌اي  محاسبه شده است. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آمار توصيفي، پرسش‌نامه شادابي فوردايس، رگرسيون چندگانه و براي تحليل وضعيت شادابي روستاهاي موردمطالعه از نرم‌افزار GIS استفاده شده است. نتايج آزمون و مقايسه ميانگين‌هاي شادابي حاكي از آن است كه ميزان شادابي روستاها در سه دسته پايين (ميانگين نمرات 320-355)، متوسط( 356-365) و بالا (366-385) طبقه‌بندي شدند. نتايج رگرسيون چندگانه نيز نشان داد از ميان 16 متغير مستقل مرتبط با شادابي 4 متغير درآمد با ضريب همبستگي (399/0)، سرمايه اجتماعي (383/0) فاصله 5 كيلومتر با نزديك‌ترين شهر (599/0) و فاصله 10 تا 15 كيلومتر با شهر با ضريب (452/0) بيشترين همبستگي را با شادابي خانوارهاي روستايي داشته است. همچنين بررسي نقشه وضعيت شادابي روستاهاي موردمطالعه نيز باتوجه‌به خوشه‌اي بودن شادابي روستاها، وابستگي مكاني شادابي را تأييد مي‌كند. نتايج نشان مي‌دهد روستاها بسته به اينكه در چه وضعيتي قرار دارند ازنظر عوامل مختلف مانند ميزان درآمد، سرمايه اجتماعي، كيفيت زندگي  و فاصله تا شهر، از ميزان شادابي متفاوتي برخوردار بوده‌اند.