ارائه مدل كسب‌و‌كار GHORBANI در بنگاه‌هاي خرد به‌ منظور توانمندسازي جوامع محلي

اگر كسب‌وكارها در جوامع محلي بخواهند موفق باشند، بايد مدل‌هاي كسب‌وكار كارآمدي را ايجاد كنند چراكه اين تنها راه بقاي آن‌ها در بازار متلاطم امروزي است. مدل كسب‌وكار پارادايمي است كه ازطريق آن سازمان‌ها بايد فرايندهاي كسب‌وكار را به‌صورتي سامان دهند تا بتوانند ارزش‌آفريني كرده، درآمدزايي كنند و كسب‌وكار را به سمت پايداري و بقا سوق دهند. هدف اصلي از انجام پژوهش حاضر اين است كه عوامل موجود در كسب‌وكارهاي كوچك شناسايي شوند، به صاحبان كسب‌وكارها در استفاده از استراتژي‌هاي بهينه جهت بهبود عمليات كسب‌وكار و ارتقاي عملكرد كسب‌وكارشان كمك شود و درنهايت يك مدل كسب‌وكار جديد براي كسب‌وكارهاي كوچك (GHORBANI Business Model) ارائه شود. بدين منظور، با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند و ازطريق مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته، داده‌هاي 35 نفر از اعضاي هيئت‌مديره صندوق‌هاي توسعه روستايي در شهرستان قلعه گنج از توابع استان كرمان گردآوري شد و مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت؛ سپس با استفاده از روش نظريه داده بنياد، مدل كسب‌وكارهاي كوچك طراحي شد. يافته‌هاي اين تحقيق كيفي نشان مي‌دهند كه مؤلفه‌هاي مدل كسب‌وكارهاي كوچك شامل محصولات تحت ضمانت دولت (G)، سرمايه انساني (H)، سازمان‌ها و روش‌ها (O)، روش‌هاي ايجاد درآمد (R)، بانك وام‌دهنده (B)، فعاليت‌ها (A)، هزينه‌هاي خالص (N)، و مشتريان داخلي (I) است.