گونه‌شناسي كالبدي الگوهاي معاصر خانه‌هاي بافت تاريخي روستاي سيف‌آباد بالايي (قديم) شهرستان كازرون

شناسايي، احياء و حفاظت از بافت تاريخي باارزش روستايي در جهت حفظ ميراث فرهنگي و تاريخي اهميت دارد و علاوه بر حفظ فرم و شكل آن، حافظ مجموعه‌اي از باورها و ارزش‌هاي محلي نيز خواهد بود. بنابراين شناخت و دسته‌بندي صحيح گونه‌هاي مختلف معماري مي‌تواند در درك بهتر فضا، حفاظت از آن و نيز دستيابي به شيوه‌هاي جديد طراحي مفيد واقع گردد. بر اين اساس، هدف از پژوهش حاضر بررسي و گونه‌شناسي كالبدي خانه‌هاي تاريخي روستاي سيف‌آباد بالايي (قديم) از ديدگاه گونه‌شناسي خانه‌هاي تاريخي با‌توجه‌به شاخص‌هاي معماري، تاريخي و شاخص‌هاي برنامه‌ريزي مسكن (كالبدي، كيفي، كمي،) است. روش پژوهش از نوع تحقيقات كاربردي و ازنظر شيوه انجام توصيفي- تحليلي است. جهت جمع‌آوري اطلاعات موردنظر، از دو روش كتابخانه‌اي و ميداني استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه، ازنظر سابقه سكونت در روستا و محيط اطراف آن، 5 دوره تاريخي؛ ازنظر پلان خانه‌هاي روستا: 4 گونه؛ 6 گونه متفاوت طاقچه، 2 گونه متفاوت حوض آب، در ارتباط با سقف خانه‌هاي روستا، 3 نمونه تاق مختلف شامل: 1- تاق جناغي، 2- تاق گُنبدي مدور و 3- تاق چَملِه‌اي (آب‌انباري) در روستا شناسايي شده است. مصالح به‌كار‌رفته در ساخت خانه‌هاي تاريخي روستا شامل: خشتي و يا سنگ‌چين با سقفي چوبي و يا گِلي، سنگ و گچ و سيمان استفاده شده است.