تحليل عوامل موثر بر سلامت اجتماعي سالمندان در نواحي روستايي (مطالعه موردي: شهرستان زنجان)

بررسي ها نشان مي دهد، جهان شاهد تغييرات بي سابقه و پايدار در ساختار سني جمعيت است.در تغييرات اخير با افزايش اميد به زندگي و كاهش نرخ رشد جمعيت، تعداد جمعيت سالمند روز به روز در حال افزايش مي باشد. يكي از مباحث مهم در موضوع سالمندي جمعيت شناخت وضعيت سلامت اجتماعي اين اقشار و شناخت عوامل موثر بر ارتقاي آن مي باشد. هدف تحقيق حاضر شناخت سطح سلامت اجتماعي سالمنان در نواحي روستايي و سپس اثرگذاري عوامل موثر بر آن مي باشد. تحقيق حاضر از نظر نوع كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي- تحليلي مي باشد. جامعه آماري شامل روستاهاي داراي بيش از 5 درصد سالخوردگي جمعيت در شهرستان زنجان مي باشد تعداد روستاهاي داراي 5 درصد و بيشتر سالخوردگي طبق امار سال 1400 برابر با 39 روستا مي باشد كه براساس روش نمونه گيري احتمالي ( روش قرعه كشي) 14 روستا به عنوان نمونه انتخاب شدند، تعداد سالخودگان اين روستاها برابر با 2147 سالمند مي باشد. حجم نمونه مورد مطالعه بر اساس فرمول كوكران 384 نفر به‌صورت نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب با حجم در نظر گرفته شده است. جهت ارزيابي سلامت اجتماعي از پرسشنامه كيبز استفاده شده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد، وضعيت سلامت اجتماعي سالمندان در سطح نسبتا مطلوب قرار داشته و در عوامل اقتصادي شاخص هاي مالكيت اراضي، درامد بازنشستگي، وجوه ارسالي از شهر و وسيله نقليه در عوامل فردي شاخص هاي سن، تعداد بيماري ها، ميزان استفاده از اينترنت و وضعيت تاهل و در بين عوامل اجتماعي گذران اوقات فراغت و اعتماد اجتماعي و احساس امنيت بر سلامت اجتماعي سالمندان مورد مطالعه تاثيرگذار است.