ارزيابي فعاليت ضدليشمانيايي نانوذرات كيتوزان بارگذاري‌شده با كوركومين بر ليشمانيا ماژور و اينفانتوم در شرايط برون‌تني

سابقه و هدف: داروهاي خطّ اوّل در درمان ليشمانيوز، تركيبات ۵ ظرفيتي آنتيموان مي‌باشند كه توكسيك بوده، عوارض جانبي به همراه دارند. هدف از مطالعه حاضر تعيين اثر ضدليشمانيايي نانوذرات كيتوزان بارگذاري‌شده با كوركومين بر روي ليشمانيا ماژور و اينفانتوم در شرايط برون‌تني بود. مواد و روش‌ها: در اين تحقيق تجربي، پس از سنتز نانوذرات كيتوزان حاوي كوركومين، پتانسيل زتا و همچنين بار نانوذره توسط دستگاه زتا آنالايز (DLS) تعيين و جهت اثبات شكل و اندازه نانوذره از ميكروسكوپ الكتروني (TEM) استفاده شد. در مرحله پاياني ميزان اثربخشي نانوذرات كيتوزان بارگذاري‌شده با كوركومين بر دو گونه ليشمانيا ماژور و اينفانتوم تعيين گرديد. بدين‌منظور دو گونه ليشمانياي مورد مطالعه، در محيط كشت RPMI 1640 حاوي سرم جنين گاوي 15% در پليت‌هاي 48 خانه‌اي كشت داده شد و به هر چاهك پليت، غلظت‌هاي مختلف نانوذرات كيتوزان حاوي كوركومين (80، 40، 320، 160 و 680 ميكروگرم بر ميلي‌ليتر) اضافه شد. تعداد انگل پس از 24 و 48 ساعت شمارش شد. نتايج: تصاوير ميكروسكوپ الكتروني گذاره (TEM) نشان داد كه نانوداروي تهيه‌شده كروي‌شكل و اندازه آن 5± 125 نانومتر مي‌باشد. ميزان پتانسيل زتاي نانوذره كيتوزان حاوي كوركومين 9.35- بود. شمارش تعداد انگل نشان داد كه نانوذره سنتزشده اثر مطلوبي در ممانعت از رشد ليشمانيا ماژور و اينفانتوم دارد. IC50 نانوذرات مذكور عليه مرحله پروماستيگوتي ليشمانيا ماژور و ليشمانيا اينفانتوم به‌ترتيب 131.3 و 36.46 محاسبه گرديد.نتيجه‌گيري: نانوذرات كيتوزان بارگذاري‌شده با كوركومين داراي اثرات ضدليشمانيايي است و مي‌تواند به‌صورت درون‌تني مورد بررسي قرار گيرد.