بررسي سطح آگاهي و عملكرد همراهان در زمينه اقدامات اوّليه در مواجهه با بيماران مبتلا به سندروم حادّ كرونري

سابقه و هدف: چگونگي عملكرد همراهان بيمار در سندروم حادّ كرونري در دقايق اوّليه بروز علائم نقش مهمّي در پيش‌آگهي بيماري و مرگ‌ومير ناشي از آن دارد. هدف از اين مطالعه تعيين آگاهي و عملكرد همراهان از اقدامات اوّليه و عوامل مرتبط با آن در مبتلايان به سندروم حادّ كرونري مراجعه‌كننده به بيمارستان شهيد بهشتي كاشان در سال 99 بود.مواد و روش‌ها: در يك مطالعه مقطعي، 400 نفر از همراهان بيماران با سندروم حادّ كرونري مراجعه‌كننده به بيمارستان شهيد بهشتي كاشان در سال 1399، به روش نمونه‌گيري مستمر انتخاب شدند. اطلاعات مربوط به سطح آگاهي و نحوه عملكرد همراهان در دقايق اوّليه بروز سندروم، با استفاده از پرسشنامه‌هاي محقق‌ساخته جمع‌آوري گرديد. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از آزمون‌هاي آماري كاي‌اسكوئر، دقيق فيشر و ضريب همبستگي پيرسون تحليل شد. نتايج: نتايج نشان داد ميانگين سنّ نمونه‌هاي مورد بررسي 11.67±40.42 سال بود. اكثر همراهان مورد مطالعه زن (62.9 درصد)، خانه‌دار (52.7 درصد) و از اقوام درجه يك بيمار (93.5 درصد) بودند. تحصيلات اكثر آن‌ها (40.5 درصد) زير ديپلم بود و بيشتر در محدوده شهري (89.1 درصد) زندگي مي‌كردند. ميزان آگاهي اكثر همراهان شركت‌كننده در اين مطالعه در سطح خوب (54.3% درصد) بود، اما سطح عملكرد بيشتر آن‌ها در حدّ نامطلوب (36.1 درصد) بود. بين آگاهي و عملكرد، رابطه معني‌دار بود (0.143=r) (0.005=P). همچنين بين آگاهي و عملكرد همراهان با سن و سطح تحصيلات‌شان ارتباط معني‌دار مشاهده شد. نتيجه‌گيري: علي‌رغم آگاهي خوب نمونه‌ها، عملكرد بيشتر آن‌ها در مواجهه با بيماران نامطلوب بود.