مقايسه اثربخشي درمان تلفيقي پذيرش و تعهد مثبت‌نگر با درمان پذيرش و تعهد و روان‌درماني مثبت‌نگر بر اميدواري زنان افسرده

سابقه و هدف: افسردگي در زنان، سطح اميدواري آن‌ها را به‌شدت كاهش داده، از اين‌طريق آن‌ها را با مشكلات متعددي مواجه مي‌سازد. اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي درمان پذيرش و تعهد مثبت‌نگر با درمان پذيرش و تعهد و روان‌درماني مثبت‌نگر بر اميدواري زنان افسرده اجرا شد. مواد و روش‌ها: روش پژوهش، نيمه‌آزمايشي چهارگروهي با سه مرحله پيش‌‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري است. جامعه آماري شامل زنان افسرده شهر اصفهان در پاييز و زمستان 1398 بود. 80 نفر از جامعه آماري با نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و به‌طور تصادفي در سه گروه آزمايش (هر گروه 20 نفر) و گروه كنترل (20 نفر) قرار گرفتند. از پرسشنامه اميدواري اسنايدر براي سنجش متغير وابسته استفاده شد. دو گروه درمان پذيرش و تعهد مثبت‌نگر و درمان پذيرش و تعهد طي 12 جلسه و روان‌درماني مثبت‌نگر طي 13 جلسه تحت درمان قرار گرفتند و گروه كنترل هيچ‌گونه درماني دريافت نكرد. داده‌ها ازطريق تحليل واريانس اندازه‌هاي تكرارشده و آزمون تعقيبي بونفروني تحليل شدند. نتايج: نتايج نشان داد كه در متغير اميدواري در پس‌آزمون و پيگيري به‌ترتيب بين درمان پذيرش و تعهد مثبت‌نگر، درمان پذيرش و تعهد و روان‌درماني مثبت‌نگر با گروه كنترل تعهد تفاوت معنادار وجود دارد (0/01 P). همچنين در مرحله پس‌آزمون روان‌درماني مثبت‌نگر و درمان پذيرش و تعهد مثبت‌نگر اثربخش‌تر از درمان پذيرش و تعهد و در مرحله پيگيري، درمان پذيرش و تعهد مثبت‌نگر اثربخش‌تر از روان درماني مثبت‌نگر و درمان پذيرش و تعهد در افزايش اميدواري در زنان افسرده بودند (0/01 P).نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر اثربخشي درمان پذيرش و تعهد مثبت‌نگر همراه با دو درمان پذيرش و تعهد و روان‌درماني مثبت‌نگر بر افزايش اميدواري را نشان داد. بنابراين استفاده از اين سه درمان در مراكز درماني براي زنان افسرده مي‌تواند مدنظر قرار گيرد.