تصويربرداري لرزه‌اي ساختار سه‌بعدي موج طولي گوشته بالايي ناحيه برخوردي زاگرس با استفاده از وارون ‌سازي شكل موج ⎽ كامل

در اين تحقيق تمركز بر به ‌كارگيري روش اجزاي طيفي براي شبيه‌سازي لرزه‌نگارهاي مصنوعي، به‌كارگيري فن الحاقي و الگوريتم بهينه‌سازي برودن⎽فلچر⎽گلدفارب⎽شانو(L-BFGS)  براي بازسازي ساختار لرزه‌اي موج طولي، در بخش فوقاني گوشته، مي‌باشد. بدين‌منظور براي محاسبه لرزه‌نگاشت‌هاي مصنوعي از حل چشمه 37 زمين‌لرزه و مدل زمين‌لرزه‌اي مشترك (CSEM) استفاده شد. رويكرد چند مقياسي براي دوره‌هاي بين 20 تا 80 ثانيه بر روي شكل‌موج‌هاي همين زمين‌لرزه‌ها، براي منطقه زاگرس كه متشكل از حاشيه شمال‌شرقي سكوي عربي، كمربند چين‌خورده و گسل رانش زاگرس و حاشيه جنوب‌غربي صفحه اوراسيا مي‌باشد، استفاده شد. در اين مطالعه با به‌كارگيري تعداد محدودي شكل موج و با استفاده از روش وارون‌سازي شكل‌موج⎽كامل يك مدل سه⎽بعدي از ساختار لرزه‌اي طول‌موج بلند به‌دست آورده شد. با توجه به نتايج برآورد شده، يك تباين سرعتي شديد در بخش فوقاني گوشته سنگ‌كره و بخش زيرين آن در سرتاسر ناحيه برخورد زاگرس مشاهده مي‌شود. اين تباين سرعتي مي‌تواند نتيجه برهم‌كنش ساختار گوشته سنگ‌كره فلات ايران با سكوي عربي در طي مراحل اوليه برخورد قاره به قاره بعد پايان فروانش صفحه اقيانوسي نئوتتيس باشد. تفاوت گستردگي و ميزان نفوذ بخش ساختار پرسرعت‌تر نشان مي‌دهد رفتار همگرايي صفحه عربستان به‌سمت صفحه ارواسيا در زاگرس شمالي با زاگرس مركزي متفاوت است. در مدل به‌دست آمده، يك ناهنجاري پرسرعت در زير بلوك لوت بازيابي شده‌است و اعوجاج در سرعت موج طولي در زير ناحيه سنندج سيرجان به‌عنوان ناحيه بخيه بين دو ساختار زمين‌ساختي حاشيه جنوب‌غربي صفحه اوراسيا و حاشيه شمال ‌شرقي سكوي عربي در نظر گرفته مي‌شود.