شناسايي نمايه‌هاي طيفي نامتقارن در ناحيه‌ گذار خورشيد

شناخت نقش فرايندهاي مختلف براي درك گرمايش پلاسما تا ميليون‌ها درجه در ناحيه گذار و تاج خورشيد بسيار مهم است. بر اين اساس ما به بررسي نمايه‌هاي طيفي نامتقارن در ناحيه‌گذار خورشيد مي‌پردازيم. روش شناسايي اين عدم‌تقارن‌ها بر اساس برازش الگوهاي تك-دو گاوسي است. داده‌هاي طيفي مورد استفاده در اين تحقيق توسط طيف‌نگار تصويربرداري ناحيه رابط (آيريس) در ۱۴ اكتبر ۲۰۱۵ در طول‌موج ۱۳۹۴ آنگسترومSi IV ثبت شده است. با بررسي بيش از ۱۰۳۰۰۰ طيف ناحيه‌گذار، با برآورد سه شرط تجربي، ۱۵۹۸ نمايه نامتقارن با عدم‌تقارن يك سمتي يا دوسمتي يافت شد. در اين پژوهش سه شرط تجربي برآورد عدم‌تقارن در طيف معرفي مي‌شود: (۱) مقدار معنا‌داري برازش الگوي تك‌گاوسي بيشتر از يك، (۲) حداقل شدت دو مؤلفه (قله اول و دوم در نمايه طيف) بيشتر از DN ۲۰ (تعداد فوتون‌هاي رسيده در قله نمايه طيف) و (۳) فاصله مراكز دو مؤلفه طيف در مقياس سرعت بيشتر از ۲۰ كيلومتر بر ثانيه. بيشترين تعداد نمايه­هاي نامتقارن مربوط به نمايه‌اي با يك مؤلفه در سمت آبي آن است. كمترين تعداد را نمايه‌هايي ناسازگار با هر دو الگوي برازش تك و دو گاوسي (نمايه­هايي با دو بال) در اختيار دارند. ما نشان داديم كه موقعيت نمايه‌هاي نامتقارن روي نواحي با چگالي بالاي شار مغناطيسي در اچ‌ام‌آي (ابزار مغناطيس نگار خورشيدي بر روي رصدخانه ديناميك خورشيدي اس دي‌او است) و همچنين نواحي شبه شبكه‌اي روشن در مقياس بزرگ در تصوير رستر ۱۳۳۰ آنگستروم متمركز است، كه نشان‌دهنده ساز و كارهاي مغناطيسي در بروز عدم‌تقارن طيف ناحيه گذار است.