بررسي استقرار برخي از گونه هاي جنگلي تيره‌ گل سرخ در ارتفاعات پايين هيركاني

باغ هاي گياه‌شناسي مكان هايي هستند كه انواع مختلف گياهان جنگلي و غير جنگلي براي اهداف تحقيقاتي، آموزشي و گردشگري كاشته مي‌شوند. اين تحقيق در باغ گياه‌شناسي نوشهر از ابتداي سال 1396 تا 1401 اجرا شد. آزمايش به‌صورت طرح بلوك‌هاي كاملاً تصادفي با 8 تيمار در سه تكرار انجام شد. تيمارها را برخي از گونه هاي درختچ ه اي تيره‌ گل سرخ تشكيل داد. تيمارهاي مورد آزمايش شامل سيب (Malus orientalisUglitzk. ex Juz.)، گلابي كندواني (Pyrus kandovanica Ghahreman, Khatamsaz Mozaffarian)، گلابي مازندراني (Pyrus mazanderanica Schonb.-Tem.)، زالزالك سياه وليك (Crataegus melanocarpa M.B.)، زالزالك سرخ وليك (Crataegus microphylla K.Koch.)، آلوچه‌ جنگلي بي خار (Prunus divaricate Ledeb.)، آلوچه‌ جنگلي خاردار (Prunus spinose) و ازگيل جنگلي (Mespilus germanica L.) بود. نهال هاي گونه هاي تيره‌ گل سرخ جنگل هاي هيركاني از رويشگاه اصلي آن‌ها از ارتفاعات استان مازندران جمع‌آوري و در باغ گياه‌شناسي نوشهر با ارتفاع منفي 24 متر از سطح دريا كاشته شد. نتايج آزمايشات و مقايسه‌ ميانگين ها به روش آزمون LSD نشان داد كه رشد گونه ها نسبت به تغيير ارتفاع رويشگاه اختلاف معني‌داري داشتند به‌طوري‌كه بيشترين رشد قطر يقه در هر دو گونه‌ زالزالك (سياه وليك و سرخ وليك) مشاهده شد. همچنين رشد گونه هاي زالزالك در مدت پنج سال از اجراي تحقيق با باروري همراه شد. بيشترين باروري گونه ها از نظر تكميل فرايند رشد و استقرار در واكنش به تغيير ارتفاع، زالزالك ها بودند.