بررسي خواص حرارتي و شيميايي رزين زيستي برپايه‌ تانن و ليگنوسولفونات

در سال هاي اخير، تقاضاي زيادي براي جايگزيني مواد فسيلي با مواد سازگار با محيط زيست و پايدار وجود داشته است كه از جمله اين مواد مي ‌توان به جايگزيني چسب‌هايي كه به‌طور معمول از منابع فسيلي توليد مي‌شوند و در محصولات چوبي بيشترين كاربرد را دارند، اشاره كرد. رزين‌هاي مبتني بر فرمالدهيد متداول‌ترين اتصال‌دهنده‌هاي تجاري مورد استفاده در صنايع چوب هستند كه در موارد مبتني بر محصولات چوبي از بزرگ‌ترين منابع آلودگي ‌محيط زيستي به‌شمار مي آيند و سلامت انسان را نيز به‌خطر مي‌اندازد. از اين‌رو، تحقيقات بر روي چسب‌هاي طبيعي مبتني بر ليگنين و تانن در حال حاضر رو به افزايش است و امروزه تلاش‌هاي زيادي جهت جايگزيني رزين هاي طبيعي با رزين‌هاي مصنوعي در جريان است. در اين تحقيق از تانن و ليگنوسولفونات به‌عنوان ماده‌ اوليه سازگار با محيط زيست و اتصال‌دهنده‌هاي عرضي فورفورال، پلي‌اتيلن‌ايمين، سيريسين و گلوتارآلدئيد چسب تهيه شد. ابتدا مواد اوليه با اتصال‌دهنده‌ عرضي فورفورال تركيب و سپس اتصال دهنده هاي ديگر با نسبت متفاوت به تركيب اضافه شد و در دماي 80 درجه‌ سانتي‌گراد به مدت نيم ساعت مخلوط شد. از اختلاط اين مواد، 12 نوع تركيب مختلف رزين تهيه شده كه جهت شناسايي گروه‌هاي عاملي تحت طيف‌سنجي FT-IR و همچنين جهت بررسي خواص حرارتي رزين آناليز‌هاي TGA و DSC مورد استفاده قرار گرفته است. نتايج نشان داد كه تركيبات داراي پلي‌اتيلن ايمين در برابر تخريب حرارتي مقاومت خوبي داشتند و فورفورال نيز باعث بهبود ويژگي‌هاي چسب‌ها شده است. تركيب مواد اوليه، فوفورال، پلي‌اتيلن ايمين و سيريسين در آزمون TGA داراي بيشترين ثبات بوده است. در واقع حضور اتصال‌دهنده هاي عرضي بيشتر به‌دليل حضور گروه‌هاي عاملي و افزايش چگالي اتصالات رزين منجر به افزايش پايداري حرارتي آن ها شده است.