اثر دو گونه‌ كهور ايراني (Prosopis cineraria) و كهور آمريكايي (P. juliflora) بر كيفيت خاك در ناحيه‌ صحارا- سندي ايران (مطالعه‌ موردي: استان سيستان و بلوچستان)

هدف از اين پژوهش ارزيابي و مقايسه‌ اثرات دو گونه‌ بومي و غير بومي كهور (Prosopis cineraria  و  P. juliflora) بر مشخصه هاي فيزيكي، شيميايي و زيستي خاك در استان سيستان و بلوچستان است. جهت نمونه برداري، از هر گونه‌ درختي، 30 پايه انتخاب و نمونه هاي خاك از عمق 30-0 سانتي متري در زير و بيرون تاج پوشش آن‌ها برداشت شد و سپس پنج نمونه‌ خاك در زير يا بيرون تاج با يكديگر تركيب شدند و براي آناليز آزمايشگاهي در دماي مناسب نگهداري شدند. رطوبت اشباع، اسيديته، هدايت الكتريكي، كربن آلي، نيتروژن كل، فسفر، پتاسيم، كلسيم، منيزيم و تنفس ميكروبي پايه و برانگيخته، زي توده‌ ميكروبي كربن، پتانسيل نيتريفيكاسيون و فعاليت آنزيم هاي اوره آز، دهيدروژناز، فسفاتاز قليايي و اسيدي سنجش و با استفاده از تجزيه واريانس يك طرفه مقايسه شد. نتايج نشان داد كه به طور معني داري بيشترين مقادير رطوبت اشباع، نيتروژن كل، تنفس برانگيخته و فعاليت آنزيم دهيدروژناز در زير تاج كهور ايراني و بيشترين مقادير منيزيم، پتانسيل نيتريفيكاسيون و فعاليت آنزيم فسفاتاز اسيدي در زير تاج پوشش درخت كهور آمريكايي مشاهده شد اين در حالي است كه كمترين مقدار آن‌ها به بيرون تاج پوشش هر دو گونه تعلق داشت. شاخص كيفيت خاك بيانگر اين است كه كيفيت خاك در زير گونه‌ كهور ايراني بالاتر از كهور آمريكايي و مناطق بدون پوشش است. گونه هاي درختي كهور بومي، حاصل خيزي و اسيديته خاك را بهبود بخشيده و كيفيت خاك در زير تاج پوشش آن از نظر عددي بيشتر از پوشش كهور آمريكايي بوده است. بنابراين حفظ جنگل هاي طبيعي اين گونه و جنگلكاري با آن جهت حفظ و بهبود كيفيت خاك در استان سيستان و بلوچستان توصيه مي شود.