تعيين ميزان افت حجمي چوب و كاهش ارزش آن پس از عمليات قطع درختان جنگلي-باغي (مطالعه‌ موردي: شهرستان لنگرود)

ضايعات چوب در مراحل مختلف برداشت چوب اتفاق مي افتد، اما به حداقل رساندن آن از اصول بهره برداري صحيح است. هدف اين بررسي، برآورد درصد افت حجمي چوب پس از قطع، تبديل و استحصال درختان باغي در شهرستان لنگرود بود. به‌منظور محاسبه افت چوب در اثر قطع درخت با استفاده از اره موتوري و محاسبه‌ افت ارزش آن، از روش نمونه برداري انتخابي استفاده شد. درمجموع 52 اصله درخت از گونه هاي بلوط (Quercus castaneifolia C.A. Mey)، لرگ (Petrocarya fraxinifolia (Lam.) Spach)، توسكا (Alnus glutinosa L.)، اوجا (Ulmus carpinifolia Borkh.) و افرا (Acer velutinum Boiss.) در سه طبقه‌ قطري 40-20، 60-40 و بيشتر از 60 سانتي متر اندازه گيري شد. به‌منظور تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تجزيه واريانس دو عامله و آزمون مقايسه‌ ميانگين دانكن استفاده شد. نتايج نشان داد كه مجموع ميزان افت چوب در گونه‌هاي بلوط، لرگ، توسكا، اوجا و افرا به ترتيب 0/644، 0/467، 0/610، 0/466 و 0/499 مترمكعب است. نتايج نشان داد كه با افزايش طبقات قطري، ميزان افت چوب در همه‌ گونه ها افزايش مي‌يابد. نتايج آزمون تجزيه واريانس دوعامله نشان داد كه اختلاف معني داري بين ميزان افت حجمي در طبقات قطري وجود دارد ولي بين ميزان افت حجمي در گونه هاي مختلف، اختلاف معني داري مشاهده نشد. تأثير متقابل طبقات قطري و گونه هاي درختي بر ميزان افت حجمي چوب، تفاوت معني‌داري را نشان نداد. آزمون مقايسه‌ ميانگين دانكن نيز نشان داد كه اختلاف معن ي داري بين ميزان افت حجمي چوب در هر سه طبقه‌ قطري وجود دارد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه ميزان افت حجمي چوب در 52 اصله درخت بررسي شده، 2/686 مترمكعب است كه ارزش ريالي آن برابر 148389000 ريال مي باشد. به طور كلي، نتايج نشان داد كه با كاهش افت حجمي چوب مي توان درآمد حاصل از قطع و فروش چوب آلات را افزايش داد.