تأثير تيمار روغن گرمايي بر مقاومت به هوازدگي چوب صنوبر

روش‌‌هاي مختلفي براي تيمار حرارتي چوب، توسعه يافته و تجاري‌سازي شده‌اند. در ميان آنها تيمار روغن گرمايي روش منحصر به‌فردي است كه محيط حرارت‌دهي خشك و عاري از اكسيژن را فراهم مي‌كند. در اين مطالعه، از يك روش نيمه‌صنعتي براي تيمار روغن گرمايي الوار چوب صنوبر در دماهاي مختلف به‌منظور افزايش مقاومت به هوازدگي آن استفاده شد. الوارهاي چوبي طي يك برنامه‌ حرارت‌دهي معين در سه دماي هدف مختلف (180، 190 و 200 درجه‌ سانتي‌گراد) با زمان ماند 2 ساعت تيمار شدند. سپس نمونه‌هاي آزموني از آنها تهيه شده و در معرض 1000 ساعت هوازدگي تسريع شده با چرخ گاردنر قرار گرفتند. جذب آب و ‏واكشيدگي ابعاد نمونه‌ها نيز طي هفت روز غوطه‌وري در آب مورد بررسي قرار گرفت.‏‎ ‎آزمون‌هاي اندازه‌گيري زاويه‌ تماس قطره‌ آب، رنگ‌سنجي و آناليز ‏ATR-FTIR‏ قبل و بعد از هوازدگي انجام شد. ‏نمونه‌هاي تيمار شده، همكشيدگي حجمي كمتري نسبت به نمونه‌ شاهد داشتند و با افزايش دماي حرارت‌دهي بر كارايي ضد واكشيدگي افزود شد. ميزان جذب آب نمونه‌هاي تيمار شده گرچه كمتر از نمونه شاهد بود اما تفاوتي بين تيمارهاي مختلف مشاهده نشد. با آنكه قبل از هوازدگي، نمونه‌ها به‌دليل تيمار روغن گرمايي با يكديگر تفاوت‌ رنگي آشكاري داشتند اما ‏بعد از هوازدگي، رنگ سطح همه‌ آنها به خاكستري تا نقره‌اي فام تغيير يافت. بيشترين ميزان تغييرات رنگ مربوط به تيمار در دماي 200 درجه‌ سانتي‌گراد بود. هوازدگي باعث افزايش ترشوندگي سطح نمونه‌ها شد، اما كماكان نمونه‌هاي تيمار شده زاويه‌ تماس قطره‌ آب بالاتري نسبت به نمونه‌ شاهد داشتند. نتايج ATR-FTIR نشان داد كه تيمار روغن گرمايي روشي مؤثري براي حفاظت از ليگنين سطح چوب در معرض عوامل هوازدگي نمي‌باشد.